้ประวัติศาสตร์ซํ้ารอยได้!ต่อจากนั้นนางยังบอกบรรดาฮ่องเต้ทุกๆประเทศ นางต้องการพาอ๋องเย่ที่เหมือนดั่งคนตายกลับคืนสู่ชีวิตสันโดษในป่าเขา ไม่ไถ่ถามถึงเรื่องทางโลกอีกตั้งแต่นี้เป็นต้นไป บรรดาฮ่องเต้ของทุกๆประเทศทำทุกวิถีทางให้อยู่ต่อ แต่หลานเยาเยากลับตัดสินใจที่จะไป เหล่าฮ่องเต้เพียงแค่จัดงานเลี้ยงเพื่อการเดินทางของพวกเขาขณะที่ถูกถามว่าจะไปแห่งใดหลานเยาเยาเพียงแค่ส่ายศีรษะ “ไม่รู้ ทุกหนทุกแห่งเป็นบ้านล่ะมัง!”701
ในความเป็นจริง นางคิดไว้ล่วงหน้าแล้วว่าต้องการไปที่ไหน นั่นก็คือภูเขาป่ายฉีที่ภูมิประเทศสูงและอันตรายเป็นที่สุดเพราะที่นั่นทิวทัศน์งดงาม เหมาะแก่การบำรุงรักษาร่างกาย ที่สำคัญที่สุดคือ ที่นั่นยาแต่ละชนิดมีพร้อมมากที่สุด และไม่เคยมีผู้ใดเหยียบยํ่า นางสามารถรักษาเย่แจ๋หยิ่งให้ดีๆ เพราะเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดหานแสที่ชีวิตไร้ความกังวล ตัดสินใจให้เรือแห่งความสิ้นหวังแล่นต่อไป เพียงเพื่อความมั่นใจและศรัทธาอย่างหนึ่ง นั่นก็คือเฝ้าปกป้องรักษาไม่สามารถเฝ้าปกป้องรักษาข้างกาย เป็นสามี เช่นนั้นก็ปกป้องชายฝั่งเพื่อนางปกป้องให้นางไร้ความกังวลภายนอกแน่นอน!การค้าก็ยังต้องการทำ ไม่เช่นนั้นพวกเขาก็อดตายสิ!ก่อนจากไป คนคุ้นเคยมีไม่มาก นอกจากเย่แจ๋หยิ่งที่นอนอยู่บนรถม้า นางพาไปเพียงส้งเย่นกุยผู้เดียว ญาติและคนใช้ไม่เอาสักคน ทั้งยังปฏิเสธของลํ้าค่าที่ฮ่องเต้แต่ละประเทศมอบให้อีกไม่ใช่นางไม่อยากเอาแ