ิ้มแล้วเปิดปากพึมพำ:“ปริมาณของอาวุธโบราณน้อยเกินไป สามารถจัดสรรปันแบ่งให้ทุกสนามรบได้ไม่มาก ตอนนี้เป็นการช่วยเหลือของปราชาชนแต่ละประเทศเกือบจะทั้งหมด และไม่ใช่ความเร็วในการสร้างอาวุธช้าเกินไป แต่เพราะคนจากนอกแผ่นดินมาเร็วเกินไปสาเหตุที่ไม่ใช้อาวุธโบราณ สาเหตุอยู่ที่ยังไม่ถึงเวลาที่จะใช้ท่านคิดดู ตอนนี้เหล่านี้เป็นเพียงแค่หน่วยกองทัพล่วงหน้า ถ้าหากว่าใช้ตอนนี้แล้ว รอจนทหารชั้นดีที่แข็งแกร่งของคนจากนอกแผ่นดินมาแล้วควรจะทำอย่างไร?รอความตายหรือ?”พูดจบ!แววตาแม่ทัพของผึงไหลผู้นั้นเศร้าหมองลงมาก หมัดหนึ่งทุบบนพื้น ระบายความโกรธในใจออกมาแต่เสียงบนหัว ยังคงดังมาอย่างช้าๆ: “ท่านดูทางนั้น”แม่ทัพของผึงไหลมองไปตามทิศทางที่จื่อซีชี้ เป็นผู้หญิงผู้หนึ่ง สวมชุดเกราะ ในมือถือมีดหนัก บนใบหน้า บนร่างกายบาดแผลที่รุนแรงกำลังสมานช้าๆ589
“เดิมทีนางเป็นผู้สูงศักดิ์ เป็นองค์หญิงผู้ที่อยู่อย่างสูงส่ง มือไร้เรี่ยวแรง ชื่อว่าพระราชธิดาจาวหยางตอนนี้กลับมาที่สนามรบแล้ว หยิบมีดดาบขึ้นมา โบกไปทางคนจากนอกแผ่นดินนางเคยบ่นด้วยความแค้นเคืองสักประโยคหรือไม่ ปรารถนาเพียงแค่สังหารผู้ที่เข้ามารุกรานให้หมดสิ้น คืนความสงบสุขให้กับแผ่นดินใหญ่ผืนนี้”แม่ทัพของผึงไหลตกตะลึง!สายตาจับจ้องอยู่บนร่างของพระราชธิดาจาวหยางนิ่งๆนั่นคือน้องสาวที่ฮ่องเต้องค์ใหม่แห่งประเทศก่วงส้ารักและเอ็นดูเป็นที่สุด ทำใจให้นางแต่งงานไม่ได้ และทำใจไม่ได
