งเขาที่มีต่อหลานเยาเยาไม่เคยลดลง และจากเวลาที่ผ่านเลยไป ยิ่งความรักต่อนางลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งไร้หนทางถอนตัวจนกระทั่งหลังจากนั้นรู้ว่าเขาไม่ใช่ตัวแทนของฮ่องเต้รุ่นแรก แต่คือฮ่องเต้รุ่นแรกเวลานั้น ก็หัวเราะอย่างยินดีปรีดาเท่านั้นหลานเยาเยาพยายามทุ่มเททำทุกอย่างเพื่อเขา มากมายจนกระทั่งการที่จะต้องอยู่ที่นี่ไปตลอดกาลสิ่งเดียวที่เขาต้องการทำก็คือปกป้องทั้งชีวิตของนางให้ดีๆ“หมายความว่าอย่างไร?”581
หานแสไม่เข้าใจ“เจ้ารู้หรือไม่ว่าเรือแห่งความสิ้นหวังดำรงอยู่ด้วยเหตุผลใด?”“ตามบันทึกโบราณที่สืบทอดต่อมาของเรือแห่งความสิ้นหวังบอกว่าไว้ แค่เพราะปกป้องสิ่งลวงตาที่มองไม่เห็น” ด้านบนยังมีเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับคนจากนอกแผ่นดิน“ปกป้องอะไร?” เย่แจ๋หยิ่งถามอีกหานแสกลับส่ายศีรษะ “ผีถึงจะรู้”เจ้าของเรือแต่ละยุคของเรือแห่งความสิ้นหวังล้วนรู้เพียงแค่ปกป้อง สำหรับปกป้องอะไร ไม่มีผู้ใดรู้ตั้งนานแล้ว รู้เพียงน่าจะเกี่ยวข้องกับคนรุ่นหลังของตระกูลอย่างอื่นไม่รู้ทั้งสิ้นแต่เย่แจ๋หยิ่งกลับยิ้มบางๆ มั่นใจตั้งนานแล้ว ตอนนี้กล่าวมาอย่างช้าๆ“เรือแห่งความสิ้นหวังถือกำเนิดขึ้นในยุคแรก โดยเทพธิดาเป็นผู้สร้างแบบจำลองด้วยตัวเอง นำทหารฝีมือดีแข็งแกร่งกลุ่มใหญ่สร้างขึ้นจนสำเร็จ พลังในการรบแข็งแกร่งเป็นที่สุด เป็นประจักษ์พยานสงครามครั้งใหญ่ของคนจากนอกแผ่นดินและฮ่องเต้รุ่นแรก ขณะที่รุ่งเรืองที่สุด จำนวนกว่าร้อยลำ พวกมันเป
