แม่นํ้าจิ้งฮวาชายฝั่งอู๋จื่อวันเชิญคนในรายชื่อที่ได้รับเชิญ ไม่ว่าในใจจะหอบความคิดชนิดใดไว้ ทั้งหมดมาถึงในเวลาที่กำหนด และที่พูดจาข่มขู่ หานแสเจ้าของเรือแห่งความสิ้นหวังที่จะไม่ลากศพคนจากนอกแผ่นดินมาที่นี่เด็ดขาด วันนี้กลับมาเร็วเป็นพิเศษหานแสยืนอยู่บนดาดฟ้าของเรือข้างกายคือหลานเยาเยาที่สวมเสื้อผ้าสีอ่อนทั้งตัว นางมัดผมที่ดำสนิทครึ่งหนึ่งเครื่องประดับบนศีรษะสวยงามเรียบง่าย และไม่ได้ตั้งใจแต่งตัวเป็นผู้ชาย แต่เมื่อมองไป เหมือนกับชายหนุ่มที่สง่างามดั่งหยกเหมือนกับว่าทั้งสองจะพูดคุยถูกคอกันเป็นอย่างมากขณะที่เรือแห่งความสิ้นหวังหยุดเทียบท่า หานแสมองไปยังเงาคนฝูงชนหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านข้างของแม่นํ้านั่นด้วยความยั่วยุนั่นคืออ๋องเย่ที่นำเหล่าองครักษ์ลับกลุ่มหนึ่ง รวมทั้งฮ่องเต้องค์ใหม่แห่งประเทศก่วงส้าเย่หลีเฉินที่รีบมาจากสถานที่ไกลเป็นพันลี้ พวกเขาล้วนเห็นสายตาที่ยั่วยุของหานแสเย่หลีเฉิน: “เขาโง่จริงๆหรือว่าแกล้งโง่?”อุบายสาวงามเห็นได้ชัดเจนมาก554
ไม่ต้องแสดงความสามารถเต้นระบำ ไม่ต้องทำการยั่วยวนใดๆ เพียงแค่หลานเยาเยาอยู่บนเรือ ก็ยังแล่นเรือแห่งความสิ้นหวังมาถึงที่นี่อย่างว่านอนสอนง่ายแล้วท่านชายหยิ่งผู้สูงส่งที่ผีเข้าผีออกก็ยังหลบเลี่ยงด่านของสาวงามได้ยากนะ!บางทีเป็นฮ่องเต้นานๆแล้ว เย่หลีเฉินก็ปลงตกเป็นอย่างมากแล้วและเย่แจ๋หยิ่งเหลือบมองเงาคนทั้งสองบนเรือแวบหนึ่ง เปล่งเสียงไม่พอใจเสียงหนึ
