านี้ศพก็อยู่บนเรือแห่งความสิ้นหวัง หากไม่เชื่อยังสามารถไปดูพร้อมกับเขาได้เรื่องนี้ไม่ธรรมดาฮ่องเต้ประเทศเชียนหลิงพบและหารือเรื่องนี้กับบรรดาขุนนาง548
มีขุนนางพูดขึ้นด้วยความกังวล: “ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ อ๋องเย่ให้ฝ่าบาทเสด็จด้วยตัวเอง นี่จะต้องเป็นแผนการร้ายแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ เกรงว่าไปแล้วจะไร้การกลับมานะพ่ะย่ะค่ะ!”แต่ก็มีขุนนางคัดค้าน:“อ๋องเย่แห่งประเทศก่วงส้าผู้นี้องอาจห้าวหาญชำนาญการรบ แทบจะไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อน ที่ผ่านมาในมือกุมกองกำลังทหารที่แข็งแกร่ง อำนาจอิทธิพลเหนือผู้ใดพวกข้าล้วนเคยได้ยินพ่ะย่ะค่ะ เขาโอหังหยิ่งผยองและเย็นชาเป็นที่สุด น่าจะไม่ควรค่าที่จะทำเรื่องชั่วร้ายระดับนี้พ่ะย่ะค่ะ”นายพลอีกผู้หนึ่งก็พยักหน้าเห็นด้วยกับการเสนอความเห็นเล็กน้อย“ข้าน้อยคิดว่าเนื้อหาในจดหมายสามารถเชื่อถือได้พ่ะย่ะค่ะ สิ่งที่อ๋องเย่แห่งประเทศก่วงส้าบอกทั้งหมด ก็ไม่ได้เชิญเพียงฝ่าบาทของประเทศของเราผู้เดียว ที่เหลือซีเม่าและผึงไหลและประเทศอื่นๆ รวมถึงประเทศเล็กๆบางประเทศในแผ่นดินใหญ่ ก็ล้วนได้รับเชิญด้วยเกรงว่าคิดจะใช้เหตุผลดูศพคนจากนอกแผ่นดิน ร่วมกันหารือเรื่องการป้องกันการรุกรานของคนจากนอกแผ่นดินพ่ะย่ะค่ะ”ในใจของฮ่องเต้ประเทศเชียนหลิงก็คิดเช่นนี้ ด้วยเหตุนี้เขามองไปทางเฉิงเสี้ยงของประเทศ“เฉิงเสี้ยงคิดว่าอย่างไร?”“รายงานฝ่าบาท ข้าน้อยคิดว่าเรื่องนี้สามารถเชื่อในสิ่งที่มีได้อย่าเชื่อในสิ่งที่ไม่มีจะดีกว่
