นทีแรก คราวนี้ยิ่งเป็นการกล่าวด้วยความคับข้องแค้นใจทุกคนล้วนมาที่ทหารหั่วโถวเรียกร้องให้ทำอาหารมื้อสุดท้ายให้อร่อยๆ อย่างไรเสียพวกเขาก็กินข้าวมื้อก่อนโดนตัดหัวเชียวนะ!หลานเยาเยารู้ โอกาสอันยอดเยี่ยมมาถึงแล้วขณะที่ทหารของศัตรูกองทัพใหญ่ทั้งหมดเตรียมกำลังพลเข้าบุกโจมตีวันนั้นฐานะหนึ่งในสมาชิกทหารหั่วโถว หลานเยาเยาก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงการถูกผลักเข้าไปในสนามรบไม่ได้วันนี้หลานเยาเยาเงียบสงบเป็นพิเศษ จับจ้องมองดูเมืองโยวกวงที่อยู่ใกล้เพียงตรงหน้าแต่ก็กลับอยู่ไกลสุดขอบฟ้า ผู้บัญชาการทหารกองทัพศัตรูเห็นนางแล้ว ก็อดที่จะหลีกเลี่ยงสายตาไปไม่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่ง!เดิมทีคนอื่นเขาสามารถใช้ชีวิตดีๆได้เป็นเขาที่ต้องการให้คนอื่นอยู่ให้ได้ ตอนนี้ยังต้องการให้ทหารหั่วโถวที่ไม่มีความสามารถในการสู้รบพุ่งเข้าไปก่อน ตัดแนวหลังที่ทำอาหารให้นายทหาร และก็537
เพราะต้องการให้พลทหารทั้งหมดโอบอุ้มความเด็ดเดี่ยวที่จะต้องตายไปโจมตีเมืองโยวกวง โจมตีได้ก็สามารถมีชีวิตได้ มิเช่นนั้นจำต้องตายทั้งหมดมีแม่ทัพผู้หนึ่งให้โอวาทก่อนทำสงคราม หลังจากให้โอวาทเสร็จ ขวัญกำลังใจของทหารยังคงอึมครึมไร้ชีวิตชีวาทั้งผืนแผ่นเขาอดมองไปทางหลานเยาเยาไม่ได้: “หลานเทียน เจอกันใหม่ชาติหน้า!”ประโยคนี้เป็นคำพูดจากใจจริงอย่างไรเสีย สงครามในวันนี้ ฝ่ายตรงข้ามเป็นอ๋องเย่ที่มีอำนาจอิทธิพลเหนือผู้ใดเป็นที่รู้จักในนามเทพสงครามของประเทศก่วงส้า เปิดศึก
