กับเขา อีกทั้งภายใต้สถานการณ์กำลังทหารที่แตกต่างกันเป็นอย่างมาก ด้านหน้าสุดที่พุ่งไป มีเพียงทางตายสถานเดียวหลานเยาเยาที่เปลี่ยนชื่อเป็นหลานเทียนวันนี้สงบนิ่งเป็นพิเศษอย่างเห็นได้ชัดนางพยักหน้าเพียงเบาๆ เงยหน้ามองดูดวงอาทิตย์ที่แสบตาบนท้องฟ้าเปิดปากกล่าวว่า:“ไม่เป็นไร เป็นตายตามชะตาชีวิต มั่งมีศรีสุขอยู่ที่สวรรค์ลิขิต”พูดจบ!นางเดินโซเซก้าวหนึ่งอย่างฉับพลัน ตาสองข้างเหลือก ล้มพับลงบนพื้น“เห้ย หลานเทียน เจ้าอย่าแกล้งตายนะ! แกล้งตายข้าก็ช่วยเจ้าไม่ได้ เร็ว รีบลุกขึ้น” แม่ทัพที่เดิมทียังมีความรู้สึกผิดเล็กน้อย เวลานี้ล้วนรู้สึกขายหน้าแทนนางแล้วยกเท้าถีบนางเบาๆ“หลบหนีก่อนจะสู้รบก็คือตาย วิธีนี้ใช้ไม่ได้”538
แต่ไม่ช้าแม่ทัพผู้นั้นก็อึ้งไปแล้วเพราะตัวเขาเองก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติแล้ว ยังไม่ได้รับรู้ดีๆว่านั่นคือความรู้สึกอะไร ก็ค่อยๆสูญเสียสติสัมปชัญญะแล้ว ต่อจากนั้น พลทหารก็ล้มลงมากขึ้นเรื่อยๆจากนั้นเป็นแถวๆ เป็นด้านๆ ไม่กี่นาที พลทหารทั้งกองทัพทั้งหมดล้มลง มีเพียงผู้บัญชาการทหารผู้เดียวที่นั่งอยู่ในกระโจมรถของรถทำศึก ยังคงนั่งอยู่โดยไม่เป็นอะไรเห็นสถานการณ์ประเภทนี้เขาตื่นตระหนกไร้ที่เปรียบ ลุกขึ้นมาช้าๆด้วยความเหลือเชื่อ เดินลงจากรถทำศึกโซซัดโซเซมองดูเหล่าพลทหารที่ล้มลงทั้งผืน เดินไปด้านหน้าทีละก้าวทีละก้าวเวลานี้ประตูเมืองของเมืองโยวกวงเปิดกว้างทหารม้าของอ๋องเย่พรั่งพรูออกมาจากประตู
