ี่มีแรงแข็งแกร่งของเขาจากทางด้านหลัง เอาศีรษะพิงแผ่นหลังของเขา กระซิบเบาๆ:“ก่อนหน้านี้องครักษ์ลับมารายงาน เมืองโยวกวงเกรงว่าจะถูกตีแตก ข้าเข้าใจทั้งหมด เมื่อท่านไปนาน เกรงว่าจะกระทบต่อขวัญกำลังใจทหาร พวกเขาต้องการท่านท่านอย่าเอาข้าทำเป็นคนที่ต้องการการคุ้มครองตลอดเวลา ท่านน่าจะรู้ พวกเราอยู่ด้วยกันก็ต้องไม่เป็นสองรองใคร แยกจากกันแต่ละคนยอดต้องยอดเยี่ยมยิ่งใหญ่ข้าไม่ใช่คนที่ผู้อื่นจะจัดการได้ง่ายๆ ท่านต้องเชื่อมั่นภรรยาของตัวเองพวกเราต้องพยายามมีชีวิตอยู่ รอให้ทุกอย่างสงบลงมาแล้ว พวกเราก็สามารถไปใช้ชีวิตสันโดษในป่าเขาได้ สามารถท่องเที่ยวไปทุกแห่งหนไปหลายประเทศได้สามารถไปทุกที่ที่ต้องการอยากจะไป ทำทุกๆเรื่องที่ชอบได้”531
หลานเยาเยากำลังวางอนาคตที่สวยงามนางและเย่แจ๋หยิ่งผ่านประสบการณ์ชีวิตมาชั่งมากมายนะ ควรละทิ้งความวุ่นวายทางโลกไปตั้งนานแล้ว ใช้ชีวิตครอบครัวเล็กๆของตัวเองให้ดี ชีวิตคนไม่ได้เหมือนอาส้งเช่นนั้น สามารถมีชีวิตได้นานมากนานมากๆ และไม่มีความรู้สึกที่ซับซ้อนมากนัก“เยาเยา ข้าเพียงแค่ทำใจไม่ได้ เจ้าก็รู้”ทุกครั้งที่อยู่ด้วยกับมักจะเป็นเวลาสั้นๆเสมอ และแยกจากกันก็ยาวนานขนาดนั้นอีก ทำใจให้นางไปเสี่ยงอันตรายไม่ได้จริง ทั้งเป็นกังวลว่านางจะบาดเจ็บ หรือเกิดเรื่องอะไรขึ้นเย่แจ๋หยิ่งคิดไม่ถึง คิดไม่ถึงว่าตัวเองจะมีวันหนึ่งที่เปลี่ยนเป็นคนงอแงขึ้นมา“วางใจ ข้าจะรีบกลับมา”“ได้!”เย่แจ๋หย
