ปลาตัวโตอยู่ที่ร้านอาหารน่ะ!คำพูดด้านหลัง โจ๋จุนชิงไม่กล้าพูด เกรงว่าจะไม่มีชีวิตออกไปจากประตูบานนี้หานแส: “……”หลานเยาเยาเป็นนักกินจุ เขาลืมสิ่งนี้ไปได้อย่างไร…………ชายแดนประเทศเชียนหลิง ร้านอาหารของตัวเมืองที่หนึ่งด้านหน้าของหลานเยาเยาคือหมูตุ๋นนํ้าแดงแสนอร่อย มองไปแวบหนึ่ง นํ้าซุปรสชาติอร่อยจัดจ้าน คุณภาพเนื้อกรอบนอกนุ่มใน แม้ความหอมที่ออกมาก็ทำให้คนนํ้าลายสอนี่ยังเป็นเพียงแค่หมูตุ๋นนํ้าแดงที่หนึ่งเท่านั้น!และไม่ใช่อาหารแนะนำของร้านอาหารร้านนี้520
ดูสิ แม้แต่ผักแต่ละชนิดที่ไม่ได้พบเจอนาน ก็สามารถทำให้คนที่เห็นมีความสุขหัวผักกาดขาวเขียวสดราวกับมีนํ้าสีเขียวหยดออกมา มะเขือม่วงนึ่งเป็นสีม่วงจนเปล่งประกาย มะเขือเทศสีแดงเป รี้ยวหวานสดชื่น เจริญอาหารเป็นที่สุดอดไม่ได้ที่จะทำให้นางทอดถอนใจ นางที่เป็นนักกินจุระดับสูงสุด นึกไม่ถึงว่าอยู่บนเรือแห่งความสิ้นหวัง จะกินอาหารทะเลมากมายหลายประเภทจนเลี่ยนแล้วตอนนี้ได้เห็นแม้แต่ผักก็ล้วนรู้สึกว่าเป็นของแสนอร่อยของโลกมนุษย์……เรือแห่งความสิ้นหวังสมกับเป็นเรือแห่งความสิ้นหวังจริงๆ มันสามารถทำให้เจ้าถึงขนาดกินอาหารทะเลก็สามารถกินจนสิ้นหวังได้มองดูนางชำเลืองดูผักสดดวงตาทั้งสองข้างก็ล้วนเปล่งประกาย เย่แจ๋หยิ่งอดหัวเราะเบาๆออกมาไม่ได้“ดูทำให้เจ้านํ้าลายไหลซะ เหอะเหอะเหอะ……”เป็นดังคาด!การตัดสินใจของเขาถูกต้องในด้านการกินไม่ควรทำให้นางน้อยใจรอจนอาหารมาครบ หล
