งหวาดผวาเป็นอย่างมากข่าวคราวแพร่กระจายไปถึงกระทั่งชายแดนของประเทศก่วงส้าแล้วและเรือแห่งความสิ้นหวังเทียบท่าอยู่นานหลายวันก่อนจะเข้าประเทศก่วงส้าเหตุผลเพียงแค่……หลานเยาเยาหายไปแล้ว!หายไปพร้อมกับหลานเยาเยายังมีอ๋องเย่เย่แจ๋หยิ่ง รวมถึงองครักษ์ลับสองคนที่ติดตามข้างกายเขากระทั่งยังมีส้งเย่นกุยที่ลึกลับผู้นั้นอีก……โดยสรุป!หลานเยาเยาคนทั้งกลุ่มนั้น ชั่วข้ามคืนก็หายตัวไปทั้งหมดแล้วเพราะเหตุนี้หานแสเดือดดาลเป็นอย่างมาก สายตาของเขาจ้องมองโจ๋จุนชิงเบาๆในสายตาเต็มไปด้วยแรงสังหาร516
“ไม่ได้ให้เจ้าจับตาดูพวกเขาหรือ?”“เจ้าของเรือได้โปรดอภัย ข้าน้อยสมควรตาย แต่ก่อนตายอนุญาตให้ข้าน้อยพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดสักประโยคขอรับ”หานแสหรี่ตาลงในพริบตา ริมฝีปากบนล่างชนกัน เสียงชั่วร้ายลํ้าลึกลอยออกมาช้า“ตั้งแต่ป่ายเม่ยเซิงและซาหมั่นเฉิงจากไปแล้ว ดูเหมือนว่าเจ้าก็เปลี่ยนไปมาก”บุรุษพันหน้าป่ายเม่ยเซิง ร่องลอยอยู่ระหว่างความมืดมิดและแสงสว่างมาตลอดนิสัยจิตใจอิสระเสเพล ไม่คำนึงถึงรายละเอียดเล็กน้อย จะตัดใจจากเขาไปได้เขากลับไม่แปลกใจเพียงแค่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน……พ่อครัวศักดิ์สิทธิ์ถูยู่ซาหมั่นเฉิงผู้นั้นที่ถูกคนทั้งเมืองเนรคุณอย่างหนัก สังหารทั้งเมืองด้วยความสิ้นหวัง ตกลงสู่ความมืดมิดในที่สุด กลายเป็นหนึ่งในผู้ดูแลเรือแห่งความสิ้นหวังของเขานึกไม่ถึงว่าเขาเริ่มโหยหาแสงสว่าง ออกไปอยู่อย่างสันโดษแล้ว ถึงวันนี้ไม่รู้ว่าตัว
