อย่างไรก็ตาม!มานั้นง่าย คิดอยากจะกลับไปนั้นยากกองกำลังข้าศึกที่ถอยทัพกลับไม่ดุดันเหมือนตอนที่พวกมันมาอีกต่อไป อีกอย่างใจของทหารก็พลิ้ววุ่นวายไปแล้ว แต่ละคนเหมือนหมาที่สูญเสียเจ้าของ พวกมันพยายามจะหนี แต่กลับมีหอกยาวและโล่หนักอยู่ในมือ เป็นสิ่งกีดขวางทำให้พวกเขาหลบหนีได้ช้าในฐานะที่เป็นทหาร พวกเขาคงไม่สามารถที่เกราะกันบังได้หรอกมั้ง?ดังนั้นการล่าถอยของพวกเขาจึงช้าลง และจุดอ่อนที่ร้ายแรงของพวกเขาก็ถูกเปิดเผย เพราะโล่ไม่สามารถป้องกันข้างหลังพวกเขาได้ และข้างหลังพวกเขามุ่งเป้าไปที่กำแพงเมือง…ดังนั้น!คำสั่งที่อยู่ภายใต้ความเงียบสงบของอ๋องเย่ ลูกธนูนับไม่ถ้วนพุ่งทะลุอากาศราวกับฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก เจาะร่างกายของข้าศึกที่หนีกลับไปโดยตรงการโจมตีของฝ่ายข้าศึกที่เสร็จสิ้นลงมาทหารเกือบสองหมื่นคนที่มาแล้วก็ไม่ได้กลับไปอีกเลย แต่ทหารและม้าของอ๋องเย่ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆเลย ทำให้ศัตรูมองเห็นได้อย่างแท้จริง ว่าตำนานไร้พ่ายไร้เทียมทานของอ๋องเย่นั้นได้มาได้อย่างไรบนกำแพงเมืองที่สูงตระหง่าน ร่างสีดำที่ยืนอยู่เหนือกำแพงเพลิง ด้วยท่ายืนที่สง่างาม เต็มไปด้วยความรู้สึกของผู้ชนะ เขากลายเป็นความกลัวอย่างลึกลํ้าในใจของข้าศึก และมันก็ยังได้ทิ่มแทงใจผู้นำข้าศึกให้เจ็บปวดอ๋องเทพสงครามยังคงน่ากลัวมาก!……รอจนกระทั่งข้าศึกถอยกลับไปจนหมด442
อ๋องเย่ให้เหล่าแม่ทัพสั่งการเก็บกวาดสนามรบ และจัดการเรื่องต่างๆหลังจากการสู้
