รบกองกำลังได้รับขวัญและกำลังใจเป็นอย่างมาก ความสุขของชัยชนะได้กวาดล้างหมอกควันตรงหน้าจนสะอาด และภาพลักษณ์ที่เข้มแข็งและแข็งแกร่งของอ๋องเย่ที่อยู่ในใจของพวกเขาก็ยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีกไฟบนกำแพงเมืองยังคงลุกไหม้อยู่หลานเยาเยายืนเอามือไขว้อยู่ข้างหลัง หันหน้ามองไปทางร่างที่สูงใหญ่ สวมใส่ชุดดำ ยืนต้านสายลม เสื้อผ้าพลิ้วไหวไปตามลม ไม่เพียงแต่ดูแล้วน่าเกรงขาม แต่ยังแสดงให้เห็นถึงลักษณะของผู้ชนะโดยกำเนิดมุมปากของนางโค้งงอขึ้นด้วยรอยยิ้มบางๆผู้ชายที่งดงามดั่งเทพ ชาติก่อนชาตินี้ก็ได้มาพัวพันกับนาง นางนั้นโชคดีขนาดไหนไม่เสียแรงที่นางพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเดินทางมาหาเขาเหมือนเขาจะสังเกตเห็นสายตาของนางเย่แจ๋หยิ่งหันหน้ามา สายตาที่เฉียบคมเยือกเย็นหยุดอยู่บนตัวนาง วินาทีที่สายตาประสานกันกับนาง สายตาที่เย็นชาไร้ความปรานี ก็ได้ถูกทดแทนด้วยสายตาที่อ่อนโยนทันทีแต่สายตาที่อ่อนโยนนี้คงอยู่ไม่นานทันใดนั้นเย่แจ๋หยิ่งเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาเหมือนยังโกรธอยู่ ภายในใจเหมือนได้ต่อสู้กันไปครู่หนึ่ง ดูว่าควรที่จะโกรธต่อไปหรือเปล่าเห็นหลานเยาเยายิ้มอย่างไม่สะทกสะท้านยังจะมายิ้มอีก?เย่แจ๋หยิ่งทำเสียงฮึ่มไปหนึ่งที สะบัดแขนเสื้อสีดำอย่างแรง หันหลังลงไปจากกำแพงอย่างรวดเร็วห๊า?443
ทำไมโกรธอีกแล้วล่ะ?หลานเยาเยาที่อยากให้อ๋องเย่กอดหอมแล้วยกตัวขึ้นสูง ก็ตัดสินใจทันที จะตามติดอยู่ด้านหลังของเย่แจ๋หยิ่ง จากนั้นเมื่อไปถึ
