งตรงที่ไม่มีคน จะใช้ความสวยของตัวเองทำให้เขายอมสยบ ให้เขาระบายความโกรธทั้งหมดเช่นนี้แล้วนางจึงได้รีบลงไปทางกำแพงอีกด้านเส้นเงินเส้นเล็กๆยาวๆได้ถูกถอดลงมาหมดแล้ว นอกจากกลิ่นคาวเลือกที่คลุ้งไปทั่ว ไม่ว่าจะเป็นศพหรือม้าของข้าศึก ได้ถูกจัดการไปกว่าครึ่งแล้วเย่แจ๋หยิ่งที่ก้าวเท้าไปข้างหน้า ด้วยฝีเท้าที่ รีบร้อน สายตาได้เหลือบมองไปข้างหลังเล็กน้อย เห็นร่างที่อรชร ก็ยิ่งเร่งฝีเท้าเข้าไปอีก มุมปากก็โค้งขึ้นเผยรอยยิ้มที่มีเลศนัยและแล้ว!เดินๆอยู่ เย่แจ๋หยิ่งก็รู้สึกถึงความผิดปกติ เขาค่อยๆหยุดฝีเท้าลง เหมือนจะหันหลังไปแอบมอง ว่ายังมีร่างของหลานเยาเยาเดินตามมาอยู่หรือเปล่า?คนล่ะ?เย่แจ๋หยิ่งสงสัยหรือว่าเดินเร็วเกินไป นางเลยตามไม่ทัน?จึงมองหาโดยรอบ ยังคงไม่เจอร่างที่คุ้นเคยสีหน้าของเย่แจ๋หยิ่งก็แย่ลงทันทีเดิมหลานเยาเยาที่จะไล่ตามเย่แจ๋หยิ่งทัน ก็ถูกคนผู้หนึ่งมาขวางทางเอาไว้คนผู้นี้เหมือนไม่ได้มาดี มองนางอย่างระมัดระวัง ราวกับว่าจะจ้องจนหน้าของนางทะลุเป็นรูแล้วสุดท้ายจึงได้พูดคำขู่ออกมา “ข้ามีเรื่องสำคัญต้องคุยกับเจ้า เรื่องเกี่ยวกับอ๋องเย่ ข้อมูลนี้สำหรับเจ้าต้องเป็นข้อมูลที่น่าทึ่งอย่างแน่นอน”คนผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นคนที่เห็นนางเหมือนเป็นคู่แข่งด้านความรักอย่างโม่เหลียงเฉิน444
แม้ไม่รู้ว่าโม่เหลียงเฉินคิดจะมาไม้ไหน แต่เรื่องเกี่ยวกับเย่แจ๋หยิ่ง ไปสักครั้งจะเป็นไร?ครู่ต่อมา!โม่เหลียงเฉิงได้
