บเรื่องที่จะให้ใครอยู่ที่นี่ นางไม่อยากให้อยู่สักคน คนที่นางต้องการคือเย่แจ๋หยิ่ง พวกเจ้าอย่าใจร้อน ฟังข้าพูดก่อน……..”“อย่าพูดมากอีกเลย แค่พูดมาว่าจะให้ใครนอนที่นี่ก็พอ!” ฮัวหยู่อันกล่าว“ใช่ เจ้าพูดสิ!” พระราชธิดาจาวหยางพูดเสริม427
ทันใดนั้น พระราชธิดาจาวหยางกับฮัวหยู่อันก็ยืนฝั่งเดียวกัน“ข้า……….เฮ้ยเฮ้ยเฮ้ย อย่ากราชาก กราชาก มือเจ้ามีคราบมัน………..”ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร หลานเยาเยาที่มีใจจะห้าม ถูกฮัวหยู่อันกับพระราชธิดาจาวหยางผลักแล้วถาม จากที่ตีกันสองคนกลายเป็นตีกันสามคนอีกอย่างการตีกันเหมือนจะไม่จบง่ายๆในห้องนอนของนางเสียงดังมากเกินไปแล้วจริงๆทำให้จื่อซีจื่อเฟิงอดไม่ได้ที่จะปรากฏตัวออกมา เย็นหงก็วิ่งเข้ามอย่างรีบร้อน เห็นภาพตรงหน้า ทำให้พวกเขาอดไม่ได้ที่เบิกตากว้างนี่จะห้ามยังไง?เย็นหงที่โผงผางไม่มีเหตุผลก็ดึงแขนเสื้อกำลังจะเข้าไปร่วม ถูกจื่อเฟิงขวางเอาไว้“เจ้าอย่าเข้าไปดีกว่า ไม่เช่นนั้นเดี๋ยวคนที่พวกเราต้องห้ามปรามก็จะไม่ใช่สามคนแล้ว”หงเย็น “…………” นางแสดงออกชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอ?จื่อซีตัดสินใจใช้เสียงในการห้าม กลับไม่รู้ว่าส้งเย่นกุยมาปรากฏอยู่ตรงหน้าต่างตั้งแต่เมื่อไหร่ มองดูเหตุการณ์อย่างเงียบๆ มุมปากโผล่ขึ้นด้วยรอยยิ้มที่จางๆ กล่าวโดยตรง“ไม่ต้องยุ่ง!”แต่จื่อซีไม่ฟังเขาอยู่แล้วเขาจะไม่ยุ่งได้ยังไง?428
คนหนึ่งคือคุณหนูที่เคารพของบ้านตัวเอง คนหนึ่งคืนผู้หญิงที่ตัวเองชอบมาหลายปี
