็บจนเกือบจะหยุดหายใจแล้วโม่เหลียงเฉินหันหลังทันทีและเดินจากไปอย่างรวดเร็ว อยากจะหลีกหนีสถานที่ที่ทำให้หัวใจเขาสลาย กลับพบว่าในสมองได้บันทึก ภาพมือคู่นั้นของฮัวหยู่อันที่ไม่เนียนละเอียดแล้วแต่ยังคงขาวบอบบาง กำลังสัมผัสใบหน้าที่งดงามของชายหนุ่มอย่างเสน่หาตอนนี้เวลานี้โม่เหลียงเฉินถึงจะเข้าใจอย่างแท้จริงเมื่อเทียบกับการได้เห็นฮัวหยู่อันที่ทำร้ายตัวเอง มีแต่ความคิดที่อยากจะแก้แค้นอย่างเดียว ทำให้เขาทั้งเจ็บปวดทั้งละอายใจและโทษตัวเองตอนนี้มันยิ่งกว่าเอาชีวิตของเขาเสียอีก!
416