ี่อยู่ตรงหน้าเขา เดิมเขาก็มีเหตุผลมากมายที่จะตอบ แต่กลับติดอยู่ในลำคอ จึงกลืนมาลงไป แล้วเปลี่ยนเรื่องพูด“ข้าน้อยเถียงสู้คุณชายซ่างกวงไม่ได้ ข้าเห็นพระราชธิดาจาวหยางเป็นเพียงน้องสาว อย่างไรก็ตาม จาวหยางเป็นคนไร้เดียงสา หวังว่าคุณชายซ่างกวงจะปฏิบัติกับนางอย่างจริงใจ”จากสายตาที่พระราชธิดามองซ่างกวงหนานซู่เซียวจิ่นหยูรู้ จาวหยางนั้นชื่นชมซ่างกวงหนานซู่อย่างมาก แต่เมื่อกี้ที่คุยกับซ่างกวงหนานซู่ พบว่าความคิดของคุณชายซ่างกวงไม่สอดคล้องกับของเขาเลย เขามีความกังวลเล็กน้อยที่จาวหยางติดต่อกับซ่างกวงหนานซู่“พูดง่าย ข้าไม่ใช่คนที่พูดจาโกหกไปทั่ว และพระราชธิดาจาวหยางเป็นคนที่มีความจริงใจ ข้าไม่มีทางรังแกนาง เรื่องนี้เจ้าก็วางใจเถอะ”เมื่อรู้ความคิดของเซียวจิ่นหยูนางก็วางใจแล้วในเวลานี้เพียงรู้ว่าในใจพระราชธิดาจาวหยางคิดอย่างไร นางก็สามารถทำให้เป็นเรื่องที่ดีได้สิ่งเดียวที่ทำให้มีความยากลำบาก………385
นั่นก็คือความแตกต่างของฐานะอย่างไรเสียการที่เป็นพระราชธิดา เรื่องการแต่งงานส่วนใหญ่ไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองจะตัดสินใจได้การสนทนาหลังจากนั้นของทั้งสองคน ได้หยุดลงหลังจากที่เย่แจ๋หยิ่งออกมาเมื่อมองดูสองคนที่อยู่ไม่ไกล คนหนึ่งก็อ่อนโยนและสง่างามเหมือนเมื่อก่อน แรงสังหารได้ลดลงไปไม่น้อยคนหนึ่งคือผู้หญิงที่เขาคิดถึงอยู่ตลอดเวลา สามารถทำเพื่อนางได้ทุกอย่าง เพียงแค่เปลี่ยนร่าง ใจยังคงเป็นดวงเดิม แววตาที่มองเขาก็ยั