ะเลือน ล้าหลังไปมาก เมื่อเทียบกับอีกสามประเทศ เหมือนจะตํ่ากว่าหนึ่งขั้น บวกกับก่อนหน้านี้ที่อ๋องเย่ไม่สนใจเรื่องภายนอกทำให้ประเทศศัตรูมีเหตุผลที่จะไม่เกรงกลัวตอนนี้ร่วมมือกับประเทศอื่นไม่สำเร็จ อ๋องเย่ก็นำทัพมาด้วยตัวเองประเทศก่วงส้ากับประเทศศัตรูสู้รบกันขึ้นมา ไม่มีฝ่ายไหนได้เปรียบเลย ยิ่งไปกว่านั้นด้านบนชายแดนยังมีประเทพซีเม่าและประเทศผึงไหลที่เฝ้าดูการสู้รบของพวกเขาอยู่ รอให้พวกเขาแพ้พ่ายหรือบาดเจ็บสาหัสก็จะเข้ามาเอาผลประโยชน์เห็นได้ชัดแม้จะทำร้ายผู้อื่นสำเร็จแต่ก็ไม่เป็นผลดีกับตัวเองแต่ว่าประเทศศัตรูก็ยังจะทุ่มเทแรงและเงินทั้งหมดเพื่อการสู้รบ……..มันเป็นเพราะอะไร?หลานเยาเยาไม่สามารถเข้าใจได้ในขณะนี้ ในระหว่างที่เดินทางมาชายแดน นางเคยคุยเรื่องนี้กับเย่แจ๋หยิ่ง เย่แจ่หยิ่งก็ไม่เข้าเหมือนกัน390
แต่เขากลับกล่าวขึ้นมา “ประเทศเชียนหลิงไม่มีทางทิ้งโอกาสที่จะดึงประเทศอื่นเข้าร่วมเป็นพวก”สำหรับจุดนี้ หลานเยาเยาชูสองมืออย่างเห็นด้วยอย่างไรก็ตาม!พวกเขาที่เพิ่งจะมาถึงด่านชายแดน คนที่เฝ้าอยู่ก็บอกกับพวกเขา เมื่อคืนกองทัพของข้าศึกฉวยโอกาสโจมตีในยามกลางคืน ต้องการชนประตูเมืองให้พัง รวมราวบันไดสูงเพื่อขึ้นมาโจมตีพร้อมกัน ด้วยจำนวนคนนับหมื่นหลายครั้งที่เขาเกือบทลายกำแพงเมืองได้สำเร็จ โชคดีที่แม่ทัพเหยียนซึ่งประจำการอยู่ที่นี่ได้เตรียมพร้อมนานแล้ว ไม่เช่นนั้นสถานที่ตรงนี้คงถูกยึดครองไปแล้วแม้จะรั
