ูความทรงจำที่ถูกซ่อนเอาไว้ ทำให้นางอยากเจอเขาเป็นพิเศษนางพยายามมาทั้งชีวิต ไม่ว่าเป็นหรือตายก็ต้องกลับตามมาหาเขาจนเจอดังนั้นนางอยากให้เขารู้ นางต้องการเขามาก ใส่ใจเขามากเย่แจ๋หยิ่งเหมือนจะสัมผัสถึงอารมณ์ความรู้สึกที่นางไม่เคยมีมาก่อน อดไม่ได้ที่จะค่อยๆเข้าไปใกล้นาง แล้วกอดนางเอาไว้ในอ้อมแขน378
กลับเห็นหลานเยาเยาจู่ๆก็กอดเขาอย่างแนบแน่น เอาศีรษะซบลงตรงแผ่นอกของเขา กล่าวด้วยเสียงออดอ้อน“ต่อไปจะไม่แยกจากกันแล้ว”ร่างของเย่แจ๋หยิ่งสั่นเล็กน้อย มุมปากก็ปรากฏขึ้นด้วยรอยยิ้มในที่สุดหลานเยาเยาก็รู้จักแสดงความรักกับเขาแล้วในช่วงเวลาที่แยกจากกัน มีเพียงเวลาที่ยุ่งเท่านั้น ถึงจะสามารถเก็บความคิดไม่ให้คิดถึงคนที่เคยเสียไปแล้วได้กลับคืนมาในหัวใจดีจัง!ผีถึงอยากจะแยกกับนางล่ะสิ!“ได้ ไม่แยกจากกัน ไม่แยกจากกันตลอดไป”คนที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดทั้งสองฝ่าย หากไม่ใช่เพราะชีวิตอยู่ในอันตราย ไม่มีเวลา พวกเขาอยากที่จะกลอกตาใส่จริงๆ “ช่วยด้วย ทุกคนกำลังต่ออยู่กันอยู่นะ!พวกเจ้ากำลังพลอดรักกัน? ไม่อายเหรอ?”การต่อสู้ครั้งนี้ สุดท้ายถูกกองกำลังของอ๋องเย่กวาดล้างจนหมดตามที่เข้าใจ ศิษย์ของสำนักหู้เสินเป็นศิษย์ที่ยอมสู้ถวายชีวิต จำนวนผู้สูญหายในเมืองเลยหมิงเพิ่มมากขึ้นทุกปี คนที่รู้เปิดเผยข้อมูล นอกจากคนที่หายสาบสูญจริงๆที่เหลือล้วนนำไปเลี้ยงสัตว์เทพที่พวกเขาเชื่อและบูชาด้วยเหตุนี้!อ๋องเย่ได้ส่งกองกำลังไปกำจัดรั
