องนาง ความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกเมื่อครู่นั้นก็อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว“เพียงแค่ได้ติดตามข้างกายของเจ้านาย ข้าก็พอใจมากแล้ว อย่างอื่นสำหรับข้าแล้วไม่สำคัญ”“ดี อาส้งของพวกเราเป็นเด็กดีที่สุดแล้ว”ส้งเย่นกุยเดิมที่ที่อยู่อย่างเซื่องซึมโดดเดี่ยวในศาลา หลังจากที่หลานเยาเยาไปหารอบหนึ่ง จิตใจก็ดีแล้วทั้งสองเดินออกมาจากศาลา เห็นเซียวจิ่นหยูกำลังหารือเรื่องราวกับทหารที่มาอย่างรีบร้อนพอดี สีหน้าของทหารผู้นั้นไม่ดีเป็นอย่างมาก คล้ายกับว่ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นอีกแล้วหลานเยาเยาเดาได้แล้ว!ก่อนหน้านี้บนหน้าผานางให้คนโปรยยาผงจุดเป็นควันที่ทำให้สติเลือนรางหลังจากช่วยพวกเขาออกมา ก็ลงเขาอย่างรวดเร็วขณะที่ผ่านวิหารเทพแห่งภูเขา เพราะตัวภูเขาสั่นไหว รวมทั้งเสียงฟ้าร้องที่แปลกประหลาดช่างน่ากลัวเกินไป คนในนั้นวุ่นวายอลหม่าน361
แต่วิหารเทพแห่งภูเขายังไม่ได้วุ่นวายที่สุดที่วุ่นวายที่สุดต้องเป็นถนนหนทางของเมืองเลยหมิง เพราะคนในเมืองที่นั่น อีกทั้งคนที่มาท่องเที่ยวด้วยความชื่นชมก็มีมากมายทันทีที่อลหม่านขึ้นมาเช่นนี้ก็เหมือนดั่งกลุ่มโจรที่เผาปล้นฆ่าแย่งชิงปราชาชนวิ่งหลบหนีเอาชีวิตรอดไปทุกระแหงเช่นนั้นแต่ทว่านี่ยังไม่ได้ยํ่าแย่ที่สุดหากความสงบเรียบร้อยของสังคมเกิดความวุ่นวายแล้ว ข้าราชการขุนนางและเหล่าทหารจะไปจัดการความสงบเรียบร้อยของสังคมบนถนนหนทางล่วงหน้าแล้ว จะรีบร้อนมาที่นี่ได้อย่างไร? เกรงว่าไม่เพีย
