่องประเภทนี้เขาไม่ได้มีความรู้สึกใดๆ แต่ตอนนี้ ในใจเขารู้สึกถึงอารมณ์ที่อธิบายไม่ได้ รู้สึกไม่ดีเป็นอย่างมาก ความรู้สึกแบบนี้เขาไม่ชอบ“เรื่องราวของอดีตผ่านไปแล้ว แม้ว่าพยายามเต็มที่ทุกอย่าง พวกเราก็ไม่มีทางย้อนกลับได้ พวกเราต้องการทำให้ได้ก็คือทำตอนนี้ให้ดี ตอนนี้เจ้าเป็นคนจริงๆแล้วการกระทำการเคลื่อนไหวทุกอย่างของบรรดาผู้คนและเรื่องที่เผชิญมาทั้งหมด ล้วนสามารถกระทบถึงอารมณ์ของเจ้าได้ รสชาติความเป็นคนเป็นอย่างไรบ้าง?”หากบอกว่าก่อนหน้านี้ส้งเย่นกุยสัมผัสไม่ได้เท่าไหร่เช่นนั้นตอนนี้เป็นนาทีที่เขาสัมผัสได้อย่างลํ้าลึกที่สุดแล้ว แต่การสัมผัสได้เช่นนี้ไม่สวยงามเป็นที่สุดเป็นจริง!ดั่งที่นางคาดคิด ส้งเย่นกุยส่ายหัว กล่าวพึมพำ:“ไม่มีความสุขมากๆ เป็นระบบยังดีซะกว่าขอรับ!”เห็นเขาท่าทางเช่นนี้ เหมือนได้รับความรู้สึกน้อยใจ แต่หลานเยาเยากลับยิ้มแล้ว“นี่เพิ่งจะเริ่ม ไม่สามารถสรุปได้ ต่อจากนี้พวกเรายังมีหนทางต้องเดินอีกไกลมากยังต้องรับรู้อารมณ์ความรู้สึกแต่ละชนิด จะต้องมีความรู้ประเภทหนึ่งที่ทำให้เจ้าลืมไม่ได้ไปตลอดชีวิต”360
เวลานี้ส้งเย่นกุยมองรอยยิ้มที่มุมปากของหลานเยาเยา งดงามอย่างบริสุทธิ์เพียงนั้น แต่กลับทำให้เขารู้สึกอบอุ่นมาก ความอบอุ่นชนิดนี้ กับการปฏิบัติตัวอย่างดีต่อเขาของคนในหมู่บ้านที่เขาอยู่ด้วย ความรู้สึกแตกต่างกันเป็นที่สุดราวกับว่าเพียงมีนางอยู่จิตใจของเขาก็สงบสุขตอนนี้เห็นรอยยิ้มข