ยวจิ่นหยูยังคว้าไม่ได้ ไหล่ก็ถูกคนตีไปทีหนึ่งพระราชธิดาจาวหยางตกใจเพิ่งต้องการจะหันไปดู “อ้า” เสียงหนึ่ง ก็ถูกคนลากไปโดยตรงแล้วได้ยินเสียงดัง เซียวจิ่นหยูฆ่าคนผู้หนึ่งได้พอดี รีบหมุนตัวไปหาพระราชธิดาจาวหยาง แต่ด้านหลังของเขาหมอกควันรุนแรงเกินไป แทบจะยื่นมือออกไปก็มองห้านิ้วไม่เห็น“โหลวเย่ว……”ตะโกนเสียงหนึ่ง ไร้คนตอบรับ เซียวจิ่นหยูกังวลแล้ว กลัวว่านางจะไม่ระวังตกลงไปที่หน้าผาแล้ว รีบไปหาทางด้านหลังทันทีแต่กลับเผชิญหน้ากับดาบอันแหลมคม นั่นคือดาบอันแหลมคมในมือของสำนักหู้เสิน บนดาบเปื้อนเลือดซึ่งเลือดยังหยดเป็นหยดๆอยู่ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งจะฆ่าคนแรงสังหารของเขาเกิดขึ้นฉับพลัน กำลังต้องการจะเข้าไปดาบหนึ่งทันใดนั้นเสียงที่คุ้นเคยเล็กน้อยเสียงหนึ่งแว่วมา“เป็นข้า ซ่างกวนหนานซู่!”“พวกท่านขึ้นมาแล้ว? หมอกนี้?” เซียวจิ่นหยูตกตะลึงเมื่อครู่เกิดหมอกหนาอย่างกะทันหัน เดิมทีก็น่าแปลก เขาสงสัยเกรงว่าเป็นซ่างกวนหนานซู่และจื่อซีจื่อเฟิงพวกเขาขึ้นมาแล้ว แต่ขณะที่มองไป เย็นหงที่สังเกตทิศทางการขยับของเชือกอยู่ตลอดกลับส่ายหน้าต่อเขา“ตามข้ามาก่อน เดี๋ยวค่อยอธิบาย”ภายใต้การปกคลุมของหมอกหนา กลุ่มคนที่ถูกล้อมไว้พ้นจากอันตรายแล้ว…..
358
