……ถ้าที่ผู้เฒ่าพูด ต้องลงจากหน้าผาไปเอง จุดตรงเศษหนึ่งส่วนสาม พึ่งจะสามารถเห็นถํ้าได้สาเหตุที่ผู้เฒ่ารู้จักสถานที่แห่งนี้ ก็เพราะบนหน้าผามีหญ้าประหลาดลํ้าค่าขึ้นอยู่มากมาย ต้องการได้มา ก็จำเป็นต้องใช้เชือกใหญ่ๆเหมือนข้อมือที่ยาวๆ ปลายด้านหนึ่งผูกไว้บนตัว ปลายอีกด้านมัดไว้บนต้นไม้บนหน้าผาให้มั่นคงล้วนกล่าวกันว่าสถานที่ยิ่งอันตรายเป็นพิเศษ ยิ่งมีสิ่งของลํ้าค่าง่ายๆนี่ก็เป็นความจริงไม่เท็จโดยเฉพาะไม่เคยมีคนเหยียบเข้าไป ดอกไม้ต้นหญ้าต้นไม้ที่ลํ้าค่า หรือสิ่งของอื่นๆที่มีมูลค่า ก็ไม่มีคนเก็บเกี่ยวดังนั้นเห็นได้ชัดว่าก็ค่อนข้างหาได้ยากขณะที่ผู้เฒ่ากำลังเก็บหญ้าแปลกประหลาดที่ลํ้าค่า จึงเห็นถํ้าหลานเยาเยาพวกเขาไปตามทางเส้นเล็กๆเส้นหนึ่งที่น้อยคนจะเหยียบเข้าไป เดินไปทางในป่าลึก แต่ไม่ช้าก็เดินถึงทางตัน ด้านหน้าไม่มีทางแล้วก็ไม่ใช่ว่าไม่มีทางแล้วแต่คือทางเส้นเล็กๆทีแรก เดินจนสุดทางแล้ว จุดที่ยิ่งลึกเข้าไปไม่มีร่องรอยของเส้นทางเล็กๆแล้วแต่สุดทางด้านขวา มีพุ่มหญ้าหรือพุ่มไม้เตี้ยๆที่มีหนามถูกคนตั้งใจถางออกก่อนแล้ว ทำเป็นทางทางหนึ่งที่ยังนับได้ว่าเป็นทางเล็กๆ328
เดินตามทางเล็กๆ มาถึงตรงที่เป็นหน้าผา มีต้นไม้ผุดขึ้นมาสองต้นพอดี ตรงโคนต้นไม้เก่าแก่สองต้นนั้นผูกเชือกไว้สองเส้นดูจากเชือก รวมถึงร่องรอยการผูกมัดบนต้นไม้มีคนลงไปที่หน้าผาแล้วไม่ต้องอธิบาย หลานเยาเยาตรวจสอบดูว่าเชือกหนาแน่นดีหรือไม่ครู่
