และในเวลานี้เสียงดั่งฟ้าร้องนั่นดังขึ้นอีกครั้ง จื่อซีดึงสติกลับมาในชั่วพริบตา แฉลบตัวมาถึงข้างกายของพระราชธิดาจาวหยางคุ้มครองนางพระราชธิดาจาวหยางยิ้มแล้ว คิดว่าจื่อซีกลัวเสียงฟ้าร้อง“วางใจ นั่นเป็นเพียงเสียงฟ้าร้อง ไม่น่ากลัว”“อืม!”จื่อซีตอบรับ ยังคงค่อนข้างระมัดระวังตัว แต่ไม่ได้อธิบายตอนนี้ในภูเขาหนานนี้ส่งเสียงฟ้าร้องออกมา น่าแปลกมาก เจ้านายและซ่างกวนหนานซู่ล้วนให้ความสำคัญเป็นที่สุด เขาเข้าใจรางๆ ในภูเขาหนานนี้อาจจะมีคนจากนอกแผ่นดินที่น่ากลัวอยู่แต่ยังไม่แน่ชัดดังนั้นเขาไม่ยอมพูดออกมา ทำให้พระราชธิดาจาวหยางเป็นกังวลโดยไม่มีสาเหตุและหลานเยาเยาทางนี้หลังจากได้ยินเสียงฟ้าร้องเหมือนดั่งการคำรามแล้ว ก็ไม่ได้เต็มไปด้วยสีหน้าที่ระมัดระวังตัวเหมือนตอนกลางวัน แต่หันหน้าไปทางภูเขาหนาน แววตามีความกังวลจางๆไม่รู้ว่าเจ้าระบบตรวจสอบเป็นอย่างไรบ้างแล้ว……เซียวจิ่นหยูเดินมาข้างกายนาง รู้ว่านางเป็นกังวลอะไรอย่างเห็นได้ชัด320
“คุณชายซ่างกวนไม่ต้องเป็นกังวล วิหารเทพแห่งภูเขาของภูเขาหนานมีทหารของที่ว่าการเฝ้ารักษา หากด้านในมีอะไรจริงๆ สิบกว่าปีมานี้ เป็นไปไม่ได้ว่าเมืองเลยหมิงจะสงบสุขไร้เรื่องราวมาโดยตลอดยิ่งไปกว่านั้นวิทยายุทธของคุณชายส้งสูงส่ง กำลังภายในลํ้าลึกคาดเดาไม่ได้เกรงว่าเป็นราชครูเทียนเวิงขณะที่แข็งแกร่งเป็นที่สุดก็ไม่มีทางเอามาเปรียบเทียบกับเขาได้ จะไม่มีปัญหาแน่นอนหากว่าคืนนี้เขาไม่กล
