ในสมองของหลานเยาเยาปรากฏใบหน้าที่สุภาพอ่อนโยนนั่นออกมาก่อนที่จะเดินทางไปทะเลทราย เจ้าพระยาเซียวก็ลาออกจากขุนนางกลับบ้านเกิดกับ เซียวจิ่นหยู เดินทางออกจากเมืองหลวงพร้อมกัน ตอนนี้ทำไมถึงปรากฏตัวอยู่ที่นี่?หรือว่าที่นี่ก็คือบ้านบรรพบุรุษของเจ้าพระยาเซียว?ทุกคนมองไปตามสายตาของพระราชธิดาจาวหยาง ก็เห็นชายสวมชุดสีขาว ราวกับว่าลอยมา ท่ามกลางกลุ่มคนที่หลีกทางให้โดยอัตโนมัติกลายเป็นทิวทัศน์สวยงามที่เจริญตารูปร่างที่อ่อนโยนสมบูรณ์แบบ หน้าตาสง่างาม รูปร่างสูงโปร่ง ดั่งเครื่องหยกเป็นเขาจริงๆ!เซียวจิ่นหยู!ได้พบคนรู้จัก อีกทั้งไม่ใช่ศัตรู เดิมทีทุกคนควรดีใจ แต่ทุกคนล้วนมองไปทางจื่อซีอย่างไม่รู้ตัว สีหน้าท่าทางแม้จะไม่ถือว่าเศร้า แต่ก็ไม่ได้มีความสุขมากนักอย่างไรเสีย!จื่อซีมีความรักกับพระราชธิดาจาวหยาง แต่พระราชธิดาจาวหยางหลงรักต่อเซียวซื่อจื่อ ทุกคนล้วนรู้อยู่เต็มอก ดังนั้นเวลานี้สามคนพบหน้ากัน ทุกคนก็ไม่สามารถแสดงความดีอกดีใจได้เกินไปนักรับรู้ได้ถึงสายตาของทุกคนจื่อซีกระแอมเสียงตํ่าสองสามครั้ง ปิดบังความเก้ๆกังๆของตัวเองเล็กน้อย311
พระราชธิดาจาวหยางเดินไปข้างเซียวจิ่นหยูอย่างรวดเร็ว ยิ้มแย้มคล้องแขนของเขา กล่าวด้วยสีหน้าที่ดีอกดีใจ:“ท่านพี่ชายเซียว ท่านมาได้อย่างไร?”“ได้ยินว่ามีคนมาก่อเรื่อง ข้าไม่มาได้อย่างไร?” เซียวจิ่นหยูยิ้มอย่างเอ็นดู ชักมือออก ลูบศีรษะของนาง ยิ้มแล้วกล่าว: “กระหนํ่าตีคนอีก
