วเองพระราชธิดาจาวหยางตั้งใจเดินอยู่ด้านหลังมองไปทางข้างประตูหลายรอบ ก็ไม่เห็นจื่อซีเข้ามา จึงยักไหล่แล้วขึ้นไปชั้นบนในห้องส่วนตัวฮัวหยู่อันไม่ชอบพูดจา เดิมทีวางแผนว่าจะทำหน้าที่สาวใช้ดีๆ ยืนอยู่ด้านหลังของคุณชายซ่างกวนอย่างเป็นระเบียบ แต่กลับพบว่าคุณชายซ่างกวนเย็นชาอีกทั้งทำตัวสบายๆ และไม่ได้ต้องการให้นางยืนอยู่ตลอด ยังให้นางนั่งลงอย่างสบายๆแน่นอนขณะที่ฮัวหยู่อันหมุนตัว ยังไม่ลืมที่จะเตือนนาง รีบคิดวิธีหาเงินราวกับว่าพระราชธิดาจาวหยางก็ไม่อยากพูดจา แต่ว่านางก็ยังนั่งอย่างเรียบร้อยอยู่ข้างๆ สังเกตทุกการเคลื่อนไหวทุกการกระทำของซ่างกวนหนานซู่อย่างละเอียด313
นางอยากดูซิว่า นอกจากวิชาการรักษาแล้ว เสด็จอาต้องตาต้องใจอะไรเขากันแน่ใครจะรู้……ต่อจากนี้ การสนทนาของซ่างกวนหนานซู่กับเซียวจิ่นหยู ราบรื่นจนพระราชธิดาจาวหยางก็ล้วนสงสัยหลักการของคนแล้วนี่ก็ช่างเก่งทักษะการพูดเกินไปแล้วนะ?อยู่อย่างน่าเบื่อ นางก็เลยออกไปหาของกินและการสนทนาของหลานเยาเยาและเซียวจิ่นหยูต่อจากนี้ ทั้งหมดคือการพูดพัวพันกับเสียงฟ้าร้องและวิหารเทพแห่งภูเขาของภูเขาหนานจากการพูดคุยเรื่อยเปื่อยหลานเยาเยารู้แล้วบ้านบรรพบุรุษของเจ้าพระยาเซียวอยู่ที่เมืองเลยหมิงจริงๆ และเสียงฟ้าร้องดังก็คงอยู่เกือบจะเป็นร้อยปีแล้วจริงๆหลานเยาเยาขมวดคิ้ว ตกอยู่ในความครุ่นคิดเซียวจิ่นหยูก็ไม่รบกวนนางกลับเป็นส้งเย่นกุยที่ยืนข้างลูกกรงหน้าต่างมองไปทา
