จะพูดว่าใช้เหรียญเงินเป็นการชดเชยแต่ตอนนี้แม้ความรู้สึกผิดเขาก็ไม่มีแล้ว เดิมทีนางก็ไม่อยากให้เขาชดเชย ดังนั้นเรื่องการชดเชยไม่จำเป็นต้องเอ่ยถึงอีก“ฮัวหยู่อัน เจ้าก็ช่างให้ความสำคัญตัวเองไปแล้ว ใครบอกว่าข้าต้องการจะชดเชยเจ้า? เจ้าอภัยให้ข้าแล้ว ข้าจำเป็นจะต้องชดเชยเจ้าอีกทำไม? ดังนั้นหลังจากนี้กรุณา อย่าขัดจังหวะข้าก่อนที่ข้าจะพูดจบ”“……”คราวนี้ฮัวหยู่อันอดที่จะเปิดปากกว้างไม่ได้มองเขาอย่างเหลือเชื่อเล็กน้อย จากนั้นทำได้เพียงพยักหน้า “ได้ ท่านพูด”“ที่ข้าอยากพูดก็คือ ข้ามีวิธีที่สามารถหาเหรียญเงินได้อย่างรวดเร็ว คิดว่าเจ้าน่าจะสนใจ”พูดจบ โม่เหลียงเฉินยังเลิกคิ้วเล็กน้อย ท่าทางแบบข้าจริงจังหาเหรียญเงิน?266
ขณะนี้ฮัวหยู่อันกลัดกลุ้มที่สุดก็คือสิ่งนี้ ในเมื่อโม่เหลียงเฉินบอกว่ามี ไม่ว่าเป็นวิธีที่ดีหรือไม่ นางฟังไว้ก็ไม่เป็นไรก็เช่นนี้ พวกเขาสองคนสนทนากันเรื่องหาเงินบนโต๊ะหินด้านข้างหลานเยาเยาที่แอบสังเกตดูเรียนรู้อยู่ตลอดเห็นดังนั้น ใบหน้าหมดคำจะพูด จากความเร็วเช่นนี้ นางยังต้องเลี้ยงคนอีกคนหนึ่งไปถึงเมื่อไหร่?ในความจนปัญญา นางทำได้เพียงหมุนตัวกลับไปที่โถงรับแขกระหว่างที่ดื่มเหล้าอย่างเพียงพอกินอาหารอิ่มแล้ว เหล่าคนรับใช้เก็บกวาดอาหารที่เย็นชืดออกไปนานแล้ว ไหเหล้ากองหนึ่ง ด้านในว่างเปล่าประลองยุทธ หานแสสู้ไม่ชนะเย่แจ๋หยิ่งดื่มเหล้า ทั้งสองคนกลับสูสีกัน แต่ล้มลงอันดับแรกคือเย่หลีเฉินหาน
