แสยังสามารถยืนขึ้นมาได้ มองดูสาวใช้หนุ่มรับใช้มาๆไปๆตาลายสับสน เขายังถือเหล้าอีกเหยือกหนึ่ง โซซัดโซเซเดินไปทางด้านนอก เดิมทีคิดอยากไปหาหลานเยาเยาพูดคุยสองสามประโยค แต่ดื่มเหล้าจนมึนแล้ว วนรอบหนึ่ง ก็มองคนไม่ชัดเจน จึงจากไปอย่างประหลาดและในโถงรับแขกเย่หลีเฉินกลับจับแขนของเย่แจ๋หยิ่ง ถอดอำนาจความเป็นฮ่องเต้ไป ถามด้วยความสงสัยที่ซ่อนอยู่ในใจของเขามานานมากออกมา“เสด็จ เสด็จอาขอรับ ทำไมท่านไม่เป็นฮ่องเต้?”แม้ว่าเย่แจ๋หยิ่งจะดื่มเหล้ามาก แต่สติสัมปชัญญะยังชัดเจน เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งเปิดปากเรียบๆ267
“เจ้าคือไท่จื่อ ตั้งแต่เริ่มเป็นมกุฎราชกุมารนาทีนั้น หากไม่มีอุบัติเหตุ ก็ลิขิตแล้วว่าจะต้องเป็นฮ่องเต้รุ่นต่อไปของประเทศก่วงส้า และข้าไม่มีใจในตำแหน่งฮ่องเต้ แค่คิดอยากจะใช้ชีวิตตามวิธีการของตัวเองเท่านั้น”หากอยากเป็นฮ่องเต้ ตอนไหนที่เขาจะไม่ได้?เพียงแค่ไม่คุ้มค่า และไม่ยินยอม“ในประวัติศาสตร์อันยาวนาน มีคนมากน้อยเท่าไหร่เพื่อตำแหน่งฮ่องเต้แล้วโดดเดี่ยว ถูกขุนนางบีบบังคับ ทำลายล้างครอบครัว เพื่อบรรลุจุดประสงค์ใช้ทุกวิถีทางโดยไม่เสียดาย และคนที่นั่งอยู่บนตำแหน่งฮ่องเต้ ล้วนต้องคิดอยู่ตลอดเวลาว่าผู้ใดอยากแย่งชิงบัลลังก์ อีกทั้งต้องแอบวางแผนว่าจะควรจะวางแผนการอย่างไร กำจัดคนที่เป็นอันตรายต่อบัลลังก์เสด็จพ่อก็เป็นคนเช่นนี้ เขาหวาดกลัวความสามารถและอำนาจของท่าน มักจะคิดวิธีการทำให้ท่านถึงตาย โดยไม่รู
