ของราชครูเทียนเวิง เขาจึงได้ข้อสรุปดังนั้น ตลอดมา เขาใส่ใจเรื่องราวของหยินไห่ทั้งหมดเป็นอย่างมากกระทั่งหลานเยาเยาปรากฏตัว จนถึงหลังจากนั้นมีความทรงจำของฮ่องเต้รุ่นแรกเขาจึงได้มั่นใจจริงๆ ตำนานเป็นความจริง คนจากนอกแผ่นดินเป็นความจริง270
อีกทั้ง คนจากนอกแผ่นดินห่างจากที่นี่ก็ไม่ได้ไกลมาก ราวกับว่าจะโจมตีแผ่นดินใหญ่เหมือนตอนฮ่องเต้รุ่นแรกเช่นนั้นได้ตลอดเวลาเย่หลีเฉินไขกระดูกสันหลังเย็นยะเยือก สีหน้ายิ่งเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆเขาเชื่อคำพูดของเย่แจ๋หยิ่งโดยสัญชาตญาณแล้ว ไม่ว่ายุคนี้คนจากนอกแผ่นดินจะมาโจมตีหรือไม่ เพื่อรุ่นหลัง เขาก็ควรทำอะไรบางอย่าง“ตำนานคนจากนอกแผ่นดินรูปร่างใหญ่โต มีดปืนยิงฟันไม่เข้า คนในรุ่นแรกแต่ละคนฝีมือลํ้าเลิศ แต่ยังคงบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก สุดท้ายสูญเสียทั้งหมดทุกอย่างจึงได้ขับไล่คนจากนอกแผ่นดินกลับไปนอกแผ่นดินใหญ่ได้และคนในโลกตอนนี้ มีฝีมือลํ้าเลิศไม่กี่คน จะต่อกรกับคนจากนอกแผ่นดินได้อย่างไร?”มีความทรงจำของฮ่องเต้รุ่นแรก เย่แจ๋หยิ่งรู้วิธีการเป็นธรรมดาอีกทั้งได้ให้คนลงมือทำแล้ว แต่ความสามารถของเขามีขีดจำกัด พึ่งแรงคนคนเดียวจะสามารถปรับปรุงและติดอาวุธได้มากเท่าไหร่?เดิมทีเขาอยากรอให้ผ่านวันจับจ่ายสิ้นปีก่อนค่อยบอกเย่หลีเฉินในเมื่อวันนี้พูดถึงแล้ว เขาก็ไม่ปิดบังอีก ด้วยเหตุนี้จึงเปิดปากขึ้นเรียบๆ:“นอกจากการประดิษฐ์ธนูทำสงครามขนาดใหญ่แล้ว ยังต้องประดิษฐ์ของสิ่งหนึ่งจ