ปัจจุบันนี้คลังของประเทศว่างเปล่า ยังต้องชดเชยทรัพย์สมบัติเงินทองแต่ละประเทศที่ทูตถูกสังหาร แม้ว่าเย่แจ๋หยิ่งจะรํ่ารวยไร้ที่เปรียบ แต่ได้ออกแรงช่วยเรื่องชดเชยไม่น้อยนางล้วนรู้สึกว่า ความจริงเย่แจ๋หยิ่งไม่เพียงไม่มีเงินแล้ว แม้แต่คนก็ไม่มีแล้วกลับมามองที่หานแส เขาไม่จ่ายเงินสักแดงเดียว ถังเฉิงเสี้ยงจ่ายเหรียญเงินจ้างนักฆ่าแต่ละกลุ่มแต่ละกลุ่มไม่น้อย ตอนนี้ต้องทำให้เขาเห็นเลือดสักหน่อยเป็นธรรมดานางชั่งนํ้าหนักถุงเงิน ถามอย่างไม่ละอายใจสักน้อย“หานแส ความจริงเจ้าฟังคำพูดข้าไม่เข้าใจ ที่ข้าพูดว่าของขวัญนี้ ไม่ใช่เงินทองสิ่งของที่ไร้รสนิยมเช่นนี้ มันเป็นวัตถุ อย่างเช่นบอนไซ บทกวีบทประพันธ์ หรือหยกสวยงาม ไข่มุกสิ่งของลํ้าค่าเป็นต้น วัตถุสิ่งของจำพวกนี้”ได้ยินดังนั้น หานแสพยักหน้าอีกครั้งยื่นมือคิดเอาสิ่งของที่หลานเยาเยาคิดว่าเป็นของไร้รสนิยมกลับไป ใครจะรู้ดึงอย่างไรก็ไม่ขยับ เห็นแววตานางเพ่งเล็งมือที่กำตั๋วเงินไว้แน่นอย่างจดจ่อ เขาปล่อยมือแล้ว และเริ่มคลำที่ช่วงเอวอีก ในที่สุดก็คลำหยกสวยงามชิ้นหนึ่งออกมาของสิ่งนี้ผิวเผินดูขาวสะอาดไร้ที่ติ แวววาวโปร่งใส เป็นหยกสวยงามสมบูรณ์แบบเหมือนธรรมชาติประดิษฐ์ขึ้นมีมูลค่าไม่น้อยประเภทหนึ่ง“ของขวัญชิ้นนี้ได้หรือไม่?”หลานเยาเยายิ้มบางๆ รู้สึกปลื้มในอย่างสุดซึ้ง “หานแสมีความตั้งใจแล้ว”250
พูดจบ ก็รับไว้โดยไม่เกรงใจสักนิด แต่แววตายังตกอยู่บนตัวของเขาหานแส
