มหยิ่งทะนงทำแล้วต้องทำให้ถึงที่สุดของเจ้าล่ะ?”ฮัวยหยู่อันที่ถูกมัดอยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้างโพลงอย่างน่าเหลือเชื่อซ่างกวนหนานซู่…….อ่อไม่ คุณชายซ่างกวนมาช่วยนาง หรือว่ามาโน้มน้าวให้หานแสสังหารนาง? อีกทั้งความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองคนดีมากหรือ?เห็นเพียงหานแสถอนหายใจเฮือกหนึ่ง มือคํ้าใบหน้า กึ่งหมอบอยู่บนโต๊ะ “ความหยิ่งทะนงสนุกมากกว่าเจ้าหรือ? ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่หรือว่าตายแล้ว ข้าก็ไม่อยากให้เจ้าเกลียดข้า”คำพูดนี้ทำให้หลานเยาเยาค่อนข้างกลืนไม่เข้าคายไม่ออกนางมองหานแส รินชาให้เขาแก้วหนึ่ง ค่อยๆเลื่อนไปด้านหน้าของเขา จงใจกล่าวอย่างโกรธเคือง:“เช่นนั้นเจ้ายังจะข่มขู่ข้าอีก?”205
“หากว่าข้าเชิญเจ้ามาเล่น อ๋องเย่จะปล่อยคนมาหรือ? ข้าคิดวิธีไปจับเจ้ามาเล่นเองยังดีซะกว่า”“…….”หลานเยาเยาอดกุมหน้าผากไม่ได้นี่อะไรกับอะไรกัน ไม่ระวังสักหน่อย จะเล่นถึงชีวิตคนนางดื่มชาให้สดชื่นดับความตระหนกอีกครั้ง จึงกล่าวอย่างจนปัญญา: “เอาเถอะต้องการเปลี่ยนประโยชน์เป็นอะไร?”“เรือแห่งความสิ้นหวังสร้างเสร็จอีกครั้งแล้ว หลังจากผ่านวันจับจ่ายสิ้นปีก็จะทดลงลงนํ้า ฤกษ์ดีวันเปิดกิจการเจ้าจำเป็นต้องมา ไม่เช่นนั้นข้าจะไม่จบกับเจ้า”“แค่นี้? ได้สิ!” แต่ว่า หลานเยาเยากลับเข้าใกล้เขาเล็กน้อย ยิ้มอย่างลึกลับ กดเสียงตํ่าแล้วกล่าว “สามารถพาภรรยามาได้หรือไม่?”หานแสหน้าดำทันทีมองดูหน้าตาที่กวนประสาทของนาง ลุกขึ้นด้วยความโม
