ั้งเป็นทุกวันเหมือนกับว่านางยังมีเรื่องความเจ็บปวดเป็นพิเศษอีกมากมายที่จำไม่ได้……..นางเคยคิด หลังจากที่ฮ่องเต้รุ่นแรกกับนางตายไปทั้งคู่แล้ว ยังเกิดอะไรอีก? ทำไมสามารถข้ามเวลามาได้อีกครั้ง ทำไมระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บจึงถูกตั้งระบบใหม่ทำไมนางจึงมีความทรงจำที่เจ็บปวดกว่าการสูญเสียฮ่องเต้รุ่นแรกหลานเยาเยานวดศีรษะที่ปวดอย่างเลือนรางถอนหายใจอย่างหนัก“พรุ่งนี้ก็คือปีใหม่ ข้าอยากฉลองปีใหม่กับเขาดีๆ หลังจากผ่านวันจับจ่ายสิ้นปีเจ้าล่อทุกคนที่รู้เรื่องทั้งหมดมา พูดเรื่องราวทั้งหมดอย่างเปิดเผย”“จากที่ข้ารู้ ตอนนี้ประเทศก่วงส้ามีเพียงอ๋องเย่รู้คนเดียว”201
แน่นอน อดีตยังมีราชครูเทียนเวิงอีกคน บางทีเย่นเฉิงเสี้ยงก็อาจจะรู้เล็กน้อย แต่พวกเขาล้วนตายแล้ว เขาเชิญคนตายมาไม่ได้เป็นธรรมดา“เช่นนั้นเจ้าเป็นคนประเทศไหน?”“ข้า? ไร้ประเทศไร้ถิ่นกำเนิด เกิดบนเรือ เรือแห่งความสิ้นหวังก็คือบ้านเกิดของข้า ข้าก็คือฮ่องเต้ของเรือแห่งความสิ้นหวัง”“น่าเสียดายประเทศล่มแล้ว” หลานเยาเยาเปิดโปงอย่างไร้เยื่อใยหานแสหัวเราะอย่างเย็นชาเสียงหนึ่ง และไม่โกรธ แต่หานแสแค่หัวเราะ “ข้าสร้างประเทศขึ้นใหม่อีกแล้ว ตอนนี้มันเทียบท่าสามารถทำเงินได้ การเดินเรือสามารถทำสงครามได้ปลอดภัยรวดเร็ว ยังมีเหล้าดีๆอาหารชั้นเยี่ยมด้วย อีกทั้งสามารถกินดื่มเที่ยวเล่นได้ หากว่าเจ้าอยาก ข้าเจ้าของเรือผู้นี้ยังสามารถกินเป็นเพื่อนดื่มเป็นเพื่อนกระทั่ง
