——เดินจากถนนไปตลอดทาง ทุกครัวเรือนคึกคักปีติยินดี ผู้คนดำเนินบนถนนมากกว่าปกติวันนี้หลานเยาเยาไม่ขี่ม้า และไม่นั่งรถม้า เดินช้าๆอย่างเกียจคร้านบนถนนเช่นนี้สวมชุดผู้ชายที่สง่างามเหมือนปกติช่วงนี้ข่าวลือของนางไม่น้อย โดยสรุป จุดหนึ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ เขาเป็นหมอเทวดาหนุ่มท่านหนึ่งที่มาถึงสถานที่แห่งนี้ ไม่เพียงรักษาคนโดนมนต์ดำให้หาย ยังรักษาโรคตาของอ๋องเย่ให้หายดีอีกด้วยช่วงเวลานี้ บนท้องถนนนี้ บรรดาผู้คนเห็นอ๋องเย่ยินยอมเอาจวนของตัวเองมาคํ้าประกัน และเอาสัญญาขายตัวมอบให้นาง เป็นเงินค่ารักษาเมื่อข่าวคราวแพร่สะพัด สั่นสะเทือนทั้งเมืองหลวงทันทีหากว่าไม่ใช่ว่าหลานเยาเยาใบหน้างดงาม อีกทั้งเป็นผู้มีความสามารถและวิชาการรักษายอดเยี่ยม เกรงว่าถูกเหล่าปราชาชนมองเป็นศัตรูไปนานแล้วตอนนี้นางเดินบนถนนใหญ่ คนหันกลับมามองร้อยละร้อยเพียงแต่ในแววตาของผู้คนเหล่านั้น ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสนแต่ว่าเทียบกับการดูถูกก่อนหน้านี้ การขับไล่และความริษยา กระทั่งความเกลียดแค้นก็ดีกว่ามากแล้วที่มาของสายตาแปลกประหลาดเหล่านี้ ทั้งหมดมาจากครั้งนั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เกิดขึ้นบนถนน เวลานั้น บรรดาผู้คนเห็นด้วยตาตัวเองว่าอ๋องเย่โอบเอวนางต่อหน้า152
บรรดาผู้คน อุ้มนางขึ้นไปในรถม้าเหมือนไม่มีคน หลังจากนั้น เหล่าผู้คนจึงได้มั่นใจว่านางคือพวกพิเศษในหมู่ผู้ชายฉะนั้นได้ดึงดูดสายตาที่แปลกประหลาดมา!ในส่วนตัวของเหล่าผู้คนมีป้า
