บข้าล้วนเข้าใจกระจ่าง ปีนั้นเป็นนางที่ขโมยแอบซ่อนศพของคนโดนมนต์ดำตอนนี้ศพคนโดนมนต์ดำสองศพยังอยู่ในมือนาง หากไม่คิดวิธีกำจัด ต่อจากนี้ในเมืองหลวงยังต้องมีร่องรอยของคนโดนมนต์ดำปรากฏขึ้น แม้ว่าผลกระทบไม่ได้ใหญ่หลวงเท่าราชครูเทียนเวิงในเวลานั้น แต่ก็ไม่ใช่การคุกคามเล็กๆหากว่าต่อจากนี้ ศพของคนโดนมนต์ดำในมือของนางกลายเป็นการข่มขู่เช่นนั้นผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านก่อนหน้านี้ ลูกน้องของข้า ยังมีเหล่านั้นที่ได้รับบาดเจ็บเพราะพวกเรา คนที่ยอมตาม ก็ตายอย่างไม่คุ้มค่าแล้ว”
158
