งค์ใหม่เย่หลีเฉินที่เอ่ยขึ้นเอง เรื่องส่งทูตไปแสดงความเสียใจกับแต่ละประเทศ นี่เป็นธรรมดาที่ต้องเตรียมของกำนัลเล็กๆน้อยๆชิ้นหนึ่งความจริงของกำนัลเล็กๆนี้ ทุกคนล้วนรู้ดี ก็คือการชดเชยแต่ว่า…….เดิมทีเรื่องชดเชยการลอบสังหารทูตและไปแต่ละประเทศนั้นแยกกัน ตอนนี้เป็นเช่นนี้ รวมกันเป็นเรื่องเดียว ของกำนัลเล็กๆน้อยๆชิ้นหนึ่งก็ได้แล้วทูตที่นำกองทหารมาประณามความผิดแอบด่าในใจ มีอ๋องเย่ให้ท้าย เย่หลีเฉินก็เพียงหมาป่าเจ้าเล่ห์เท่านั้นแต่ทว่า ถึงจะไม่พอใจ พวกเขาก็พูดอะไรไม่ได้หากว่าต้องเปิดสงครามจริง เช่นนั้นก็ตกในกับดักของผู้อื่นแล้ว ผลลัพธ์จะต้องได้ไม่คุ้มเสียเป็นแน่ดังนั้น เรื่องทูตถูกซุ่มสังหาร จบไปอีกครั้ง อย่างน้อยในช่วงนี้ จะไม่เกิดสงครามสามารถฉลองปีใหม่ได้อย่างสงบสุขด้วยเหตุนี้ วันที่สามหลังจากที่คนของแต่ละประเทศจากไป ราชสำนักจึงมีความสงบสุขปล่อยออกมา จากเจ็บวันเปลี่ยนเป็นสิบวัน ทำให้แต่ละครัวเรือนขึ้นปีใหม่อย่างดีอย่างไรเสียหลังจากผ่านปีนี้ ไม่รู้ว่าที่ต้องเผชิญหน้าจะเป็นความสงบสุขหรือความวุ่นวาย151