กวันจะตายในพุ่มดอกไม้ นี่ไม่ใช่หรือ ตอนนี้ก็เป็นตัวอย่างที่เกิดขึ้นต่อหน้า ก่อนหน้านี้เคยยั่วเย้าฮัวหยู่อันง่ายเท่าไหร่ ตอนนี้ไล่ตามคนอื่นก็ยากเท่านั้น“นางมีเพียงการแก้แค้น ไม่ยินยอมพบข้าตั้งนานแล้ว”ฮัวหยู่อันในตอนนี้ ทำให้คนมองดูแล้วปวดใจ นางใช้ชีวิตในความเกลียดแค้นเท่านั้น คำพูดใครก็ล้วนฟังไม่เข้า เปลี่ยนอีกคนหนึ่งแล้วจริงๆนางที่บริสุทธิ์สดใสไร้เดียงสา ความน่ารักสดใสได้จางหายไปนานแล้ว“ต้องการให้ข้าน้อยแนะสองสามวิธีหรือไม่?” พ่อบ้านเหมยพูดอย่างจริงใจน่าเชื่อถือ เขารู้สึกว่าตัวเองผ่านอะไรมากมาย ประสบการณ์เยอะ อุปสรรคน้อยใหญ่ล้วนเผชิญมาหมดแล้ว ยังสามารถถ่ายทอดความรู้ให้คุณชายเหลียงเฉินได้เล็กน้อยใครจะรู้……เมื่อคุณชายเหลียงเฉินฟัง ใบหน้ายิ้มเจื่อนๆ139
“พ่อบ้านเหมยท่านสอนอย่างอื่นให้ข้า ข้ายอมรับเป็นแน่ แต่เรื่องความรักความสัมพันธ์ ข้าเองสามารถพอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านล้วนอายุมากแล้ว ยังตัวคนเดียว ทำให้คนเชื่อมั่นไม่ได้จริงๆ”ถูกโจมตีจุดสำคัญของชีวิตพ่อบ้านเหมยแข็งทื่อไปตรงนั้นมองดูคุณชายเหลียงเฉินไปทางห้องรับแขกที่ตัวเองพักประจำอย่างชำนาญทางพ่อบ้านเหมยทำได้เพียงมองตาปริบๆ สักคำหนึ่งก็ไม่พูดออกมาในห้องหนังสือ หลังจากเหตุการณ์ที่ชื่นมื่นสบายตัวแล้วหลานเยาเยาอยู่ในอ้อมกอด สูดดมกลิ่นหอมอ่อนบนร่างของเขาเบาๆ มุมปากยกขึ้นยิ้มบางๆ ยื่นมือไปวาดวงกลมบนหน้าอกของเขา“ไม่เหนื่อยหรือ?” เสียงรักและเอ็
