งเรียบๆเพียงแค่ท่านอ๋องไม่ซึมเศร้าอีก ทุกอย่างอย่างอื่นก็ล้วนพูดง่าย“แต่เมื่อครู่ข้าเข้าไป บังเอิญเห็นหนังสือเล่มหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ ยังจะใช้เสื้อผ้าทับไว้…….”คำพูดด้านหลัง คนรับใช้ผู้นั้นไม่กล้าพูดต่อ ค่อยข้างปริปากยาก ทั้งเกรงกลัวว่าพ่อบ้านเหมยจะดุด่า ทำได้เพียงแค่มองพ่อบ้านเหมยอย่างเคอะเขิน หวังว่าพ่อบ้านเหมยจะสามารถรู้กันได้จากในสายตาของเขาแต่พ่อบ้านเหมยไม่ได้คิดมากมาย จดจ่อเป็นห่วงอยู่กับสมุดบัญชีตอนนี้จวนเป็นของคุณชายซ่างกวนแล้ว เขาจำเป็นต้องเอาของทุกอย่างตรวจนับออกมา รอกระทั่งทันทีที่ร่างกายของท่านอ๋องดีหายดี คาดว่าคุณชายซ่างกวนก็จะยึดจวนไปเขาจำเป็นต้องรีบจัดซื้อสิ่งของที่ท่านอ๋องโปรดปรานในจวนหลังอื่น รอถึงเวลา จึงจะไม่แสดงถึงความลุกลี้ลุกลนเพราะเหตุนี้ เรื่องที่สองสามคนนั้นพูด พ่อบ้านเหมยล้วนไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องใหญ่“ท่านอ๋องอ่านหนังสือไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องปกติหรือ?”นี่ก็ทำเป็นกระต่ายตื่นตูม?คนที่ตัวเองหามาเข้าจวน ทำเปลี่ยนไปเป็นไม่เข้าท่าเช่นนี้แล้ว?124
“ไม่ใช่ขอรับ พ่อบ้านเหมย หนังสือเล่มนั้นความจริงไม่ใช่หนังสือธรรมดา มัน มันเป็นหนังสือพรรคนั้น อีกทั้งยังเป็นหนังสือชายชอบชายประเภทนั้นอีกขอรับ”เมื่อคำพูดนี้ออกไปพ่อบ้านเหมยเบิกตากว้างทันที ของที่ในมือที่ซื้อมาร่วงตกพื้นทันที“เจ้าพูดว่าอะไร? พูดอีกรอบหนึ่ง พูดอย่างละเอียด”รอจนคนรับใช้พูดจบอย่างกระจ่างแจ้งอีกครั้ง พ่อบ้านเหมยท
