้าให้เขาออกกำลังกายอีกด้วย”คำพูดเหล่านี้เดิมทีไม่มีอะไรแต่ตกมาถึงพ่อบ้านเหมยได้เพิ่งจะได้ยินเรื่องสรุปมาว่าท่านอ๋องชอบผู้ชายด้วยกันอีกทั้งฝ่ายตรงข้างที่สรุปออกมาก็คือคนที่พูดจาตรงหน้าผู้นี้พ่อบ้านเหมยกะพริบตา การแสดงออกที่ยากจะอธิบายยังจะออกกำลังกายทุกวันอีก?ท่านอ๋องจะทนได้หรือ?“อ๋อ ข้าน้อยเข้าใจ เข้าใจขอรับ คุณชายซ่างกวน พวกท่าน พวกท่านก็ไม่ต้องออกกำลังทุกวัน เว้นหนึ่งวันหรือสองสามวันออกกำลังครั้งหนึ่ง ก็ดีนะขอรับ”เมื่อหลานเยาเยาได้ยิน เช่นนี้ได้ที่ไหน?126
คำพูดเช่นนั้น แตกต่างอะไรกับการทำๆหยุดๆ?“พ่อบ้านเหมยคำพูดเช่นนี้ไม่ถูกต้อง ร่างกายจำเป็นต้องออกกำลังอย่างเหมาะสมทุกวัน ถึงจะช่วยให้อาการป่วยฟื้นฟู ทำลวกๆไม่ได้เด็ดขาด”“หาได้ยากมาที่คุณชายซ่างกวนยังจะรู้จักความเหมาะสม ข้าน้อยก็นับว่าโล่งใจแล้วขอรับ คุณชายซ่างกวนมาหาท่านอ๋องสินะขอรับ!”เช่นนี้แล้วจะยังไหวหรอไม่ได้ เขาต้องไปหาคุณชายเหลียงเฉินโน้มน้าวท่านอ๋องเห็นคุณชายซ่างกวนพยักหน้า พ่อบ้านเหมยรีบให้คนพานางไปหาเย่แจ๋หยิ่งตัวเองกลับออกจากประตูไปอย่างรีบร้อนแล้วหลานเยาเยางงงัน มองทางส้งเย่นกุย แต่ส้งเย่นกุยเพียงแค่เลิกคิ้ว สะบัดแขนเสื้ออย่างสบายๆเล็กน้อย แฉลบหายตัวไปจากตรงหน้านาง ต่อจากนั้นเสียงจึงดังมา“มีปัญหาเรียกข้า ยังมี…….รักษาตัวขอรับ”เอ่อ……แม้ร่างกายของนางจะอ่อนแอ แต่เทียบกับช่วงเวลานั้นที่อยู่ที่ทะเลทราย ดีขึ้นมากมายแล้ว“คุณชา
