ยืนขึ้น เอาหนังสือในมือซ่อนไว้ด้านหลังโดยตรงเมื่อเห็นว่าคนที่ปรากฏตัวด้านหน้าเป็นหลานเยาเยา ใบหน้าที่สง่างามร้อนอย่างฉับพลัน แก้มแดงขึ้นมาทันใดหลานเยาเยาอึ้งไปแล้วยังเป็นครั้งแรกที่เห็นเย่แจ๋หยิ่งตอบสนองรุนแรงขนาดนี้128
“ทำไมหรือ?”“เจ้า เจ้าไม่เห็น?” สีหน้าของเย่แจ๋หยิ่งไม่เป็นธรรมชาติที่สุด แววตาก็ค่อนข้างสั่นไหวไม่นิ่ง“ไม่เห็นนี่! ท่านอ่านหนังสืออะไร? ข้าดูด้วย”ผลักประตูเบาๆเข้ามาถึงตรงนี้ ก็เห็นเย่แจ๋หยิ่งใส่เสื้อเรียบร้อยนั่งตัวตรง อ่านหนังสืออย่างจดจ่อ แม้แต่นางเข้ามา กระทั่งเข้าใกล้แล้ว กระทั่งเข้าใกล้แล้วก็ยังไม่รู้สึกตัวนี่ทำให้นางอดอยากรู้ไม่ได้ เย่แจ๋หยิ่งดูหนังสืออะไรกันแน่สีหน้าตื่นตระหนกของเย่แจ๋หยิ่งผ่อนคลายเล็กน้อย“ก็แค่หนังสือน่าเบื่อของข้าเท่านั้น”“น่าเบื่อ?”หลานเยาเยาไม่เชื่อที่สุด ยิ่งมีความอยากรู้ต่อหนังสือเล่มนั้นแล้ว “น่าเบื่อท่าจะแอบไว้ด้านหลังอีก? เร็ว เอาออกมา ข้าดู”พูดจบ นางเอื้อมมือไป กลับคิดไม่ถึง เอื้อมมือได้ครึ่งหนึ่ง ก็ถูกมือใหญ่ข้างหนึ่งจับไว้แล้ว หมุนและดึงนางทันที นางจึงพุ่งเข้าไปในอ้อมอกของเย่แจ๋หยิ่ง…
129
