ั้นข้าล่ะ? ต้องตามเจ้าไปด้วยหรือไม่?” เสียงที่พูด แฝงไปด้วยความสั่นเทาเล็กน้อย“เจ้ากล้าหรือ?” หลานเยาเยาถามกลับ“ไม่กล้าไม่กล้า” ยังไงซะต่อหน้าซ่างกวนหนานซู่ เขาก็ไม่มีหน้าให้เสียนานแล้วถูกเขาถามเช่นนี้ จึงแสดงความขี้ขลาดต่อหน้า แต่ในใจมีความกังวลเล็กน้อย “เจ้าจะหักหลังข้าหรือไม่?”หากว่าถูกเจ้าของเรือรู้ เขาจะต้องตายโดยไร้ที่ฝังศพ“เป็นเจ้าหักหลังเขาก่อน” หลานเยาเยาพูดอีกครั้ง กลับถูกจุดสำคัญ96
“ข้า…….” ข้าถูกบังคับแต่ป่ายเม่ยเซิงไม่ได้พูดออกมาไม่ว่าจะพูดอย่างไร หักหลังแล้วก็คือหักหลัง ไม่สนใจสาเหตุก่อนหน้าและกระบวนการ เจ้าของเรือที่ให้ความสำคัญเพียงผลลัพธ์ เพียงแค่คนที่ทรยศเขา ไม่ว่าเป็นใคร จุดจบล้วนน่าสังเวชเป็นอย่างมาก“งั้นข้าจะทำอย่างไร?”เจ้าของเรือหูตามากมายเป็นที่สุด มีบางคนแม้กระทั่งเขาก็ล้วนจำไม่ได้ เพียงแค่เจ้าของเรือสืบ ก็รู้ว่าซ่างกวนหนานซู่รู้สถานที่สร้างเรือได้อย่างไร ตลาดดำเขากลับไปไม่ได้แล้วเป็นแน่ที่ใดที่เขาสามารถพำนักได้?“ถ้าไม่รอความตาย ก็กลับสำนักหงอีเปิดเผยทุกอย่างออกมา เจ้าน่าจะรู้ว่ายิ่งถ่วงเวลายิ่งลำบาก ถ้าหากพวกเขาฆ่าเจ้า เจ้าบอกชื่อข้าไป บางทีพวกเขาจะให้อภัยเจ้าครั้งหนึ่งถ้าให้ข้ารู้ว่า เจ้ามีแผนชั่วต่อสำนักหงอี วิธีการของข้าจะโหดเหี้ยมมากมายกว่าหานแสนัก”นํ้าเสียงค่อยๆเย็นชา พร้อมด้วยมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อย ทั้งๆที่เห็นเพียงความเฉยเมย ป่ายเม่ยเซิงกลับรู้สึกถึ
