ออกจากตลาดดำ หลานเยาเยาเดิมทีอยากไปหาถิงเมี่ยนให้ไปด้วยกัน นาทีนั้นที่เห็นถิงเมี่ยน นางเปลี่ยนความคิดแล้วหลังจากที่ได้รับข่าวสารที่อยากรู้ นางจึงตัดสินใจจากมาอยากเรียกให้ส้งเย่นกุยปรากฏตัว แต่เมื่อคิดในชั่วพริบตา ก็รออีกหน่อย อาจจะมีผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดก็ได้นะ?เป็นดังคาด!นางเพิ่งเหยียบออกมาจากเมืองหลวงได้ไม่ไกล ก็พบว่าในที่ลับมีกลิ่นอายของคนเพิ่มขึ้น ไม่รอให้นางหยุด คนในที่ลับก็แฉลบตัวออกมาอย่างฉับพลัน พุ่งมาทางด้านหน้าของนางหลานเยาเยาดึงสติกลับมา มองดูคนที่โจมตีมา บนใบหน้ามีท่าทางการแสดงออกมากเพียงใด แล้วปริรอยยิ้มที่อธิบายไม่ถูกออกมาอย่างกะทันหันนางไม่ได้ตอบโต้ และไม่มีกลยุทธ์ป้องกัน มองดูคนที่มานิ่งๆเช่นนี้ เงาร่างคนแฉลบผ่านในดวงตา ยิ่งใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนถึงขยายใหญ่อย่างไม่มีขีดจำกัด มาถึงด้านหน้ามีของอะไรแวบอย่างกะทันหัน เร็วดั่งสายฟ้า พาผู้ที่โจมตีมาออกไปตามแนวขวางโดยตรง จากนั้น “ปึ้ง” ถูกโยนลงบนพื้นทันที ต่อจากนั้นกลับมือคว้าไว้ สุดท้ายขาข้างหนึ่งเหยียบบนหลังของเขาอย่างหนักทุกอย่างเกิดขึ้นในเวลาเพียงพริบตาคนที่โจมตีเองล้วนงงงัน :80
ข้าเป็นใคร ข้าอยู่ที่ใด ข้ากำลังทำอะไรอยู่?แม้แต่เงาของวิญญาณก็มองไม่เห็น เขาก็ถูกคนจับไว้แล้วหลานเยาเยาเดินไปทางเขา ผู้โจมตีสวมชุดสีดำทะมัดทะแมงทั้งตัว คลุมด้วยผ้าดำชิ้นหนึ่ง เห็นเขาเดินเข้ามา พยายามหันหน้าไปด้านข้าง ดูถูกเขา“หลบ
