นี่คือยาจินฉวง เป็นของที่นางเคยให้ยู่หลิวซู ตอนนี้เขาเอาสิ่งนี้ให้นาง ก็เป็นแค่การหยั่งเชิงนางเท่านั้น ดูว่านางจะยินยอมใช้ฐานะอะไรพูดคุยกับเขานี่ยืนยันแล้วแม้ว่าเปลือกนอกไม่เหมือนกัน ทว่าแม้แต่ยู่หลิวซูล้วนมั่นใจแล้วว่านางก็คือหลานเยาเยายอมรับ ก็คือยอมรับแล้ว นางก็คือหลานเยาเยาส่งคืน ก็คือยังคงพูดคุยกันในฐานะของซ่างกวนหนานซู่หลานเยาเยาไม่ได้ส่งคืน กลับกล่าวหยอกล้อประโยคหนึ่ง : “หนึ่งปีกว่าไม่เจอ คิดไม่ถึงว่าจะเรียนรู้การอ้อมค้อมแล้ว เปลี่ยนแปลงมาเชียวนะ!”ยู่หลิวซูแอบโล่งใจ บนใบหน้ายกเป็นรอยยิ้ม แล้วนั่งลงอย่างไม่สนภาพพจน์นํ้าเสียงที่พูดจาค่อนข้างน้อยใจ“ช่วยไม่ได้ อยู่สำนักหงอี ตลอดเวลาต้องต่อสู้กับสติปัญญาและความกล้าหาญของเหล่าผู้อาวุโส ไม่เรียนรู้ให้ปราดเปรื่องหน่อยไม่ได้ขอรับ ท่านไม่รู้ ข้าแทบจะถูกพวกเขากดดันจนเป็นบ้าแล้ว”“เป็นเจ้าสำนักแล้ว เป็นการเปิดประสบการณ์ความรู้ใหม่ที่ตัวเองมีต่อเจ้าสำนักใช่หรือไม่?”คิดถึงตอนแรกเริ่ม ภายใต้สถานการณ์ที่นางไม่รู้เรื่องพวกตาเฒ่า ช่วยนางก่อตั้งสำนักหงอี นางเป็นเจ้าสำนักอย่างมึนงง ในความรู้ของนาง เจ้าสำนักควรน่าเกรง45
ขามในทุกด้าน อิสระตามอำเภอใจ ทุกสายตาทุกการกระทำ ล้วนเพียงพอจะสามารถทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชาหายใจไม่ทั่วท้อง ปฏิบัติตามคำสั่งแต่ทว่าความจริงกลับเป็น ตาเฒ่าสิบคน ผลัดเปลี่ยนกันรังแกนาง ใช้อำนาจมั่วซั่ว นางไม่เพียงทำอะไรเขาไม่ได้ ยังต
