มีชีวิตเองตายเองหรือไม่? เจ้าเคยเผชิญกับการโดดดีดจากในรถม้าของตัวเองสูงไปในอากาศหรือไม่? เจ้าเคยหรือไม่เคยถูกเหล่าผู้อาวุโสไล่ตีไปทุกที่?นี่เป็นเพียงแค่เรื่องเล็กหนึ่งเรื่องสองเรื่องในนั้นเท่านั้น หากไม่ได้เผชิญกับสิ่งเหล่านี้ เจ้าก็โชคดี”ฟังจบ ยู่หลิวซูอดกลืนนํ้าลายไม่ได้น่ากลัวขนาดนี้เชียวหรือ?เมื่อเทียบกับตอนนี้ เขาโชคดีมากจริงๆ“ท่านเป็นถึงเทพธิดานะขอรับ! ไม่ไว้หน้าขนาดนี้เชียวหรือ?”“เหอะ เทพธิดา ในสายตาของพวกเขา ข้าก็ยังเป็นเด็กผู้หนึ่ง”“เช่นนั้นท่านทำอย่างไรกับพวกเขาขอรับ?” จุดนี้สำคัญที่สุด47
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง!ตอนที่รู้จักหลานเยาเยา นางเย็นชาเคร่งขรึม ทุกการขมวดคิ้วและยิ้มองอาจห้าวหาญ น่าเกรงขามที่สุด ไม่เหมือนกับเจ้าสำนักในจินตนาการของโดยสิ้นเชิงอีกทั้ง ก่อนหน้าที่เขายังไม่เข้าร่วมสำนักหงอี ก็เคยแต่งตัวเป็นคนจนปะปนเข้าไปอยู่ในกองทหารกับถิงเมี่ยน หยั่งเชิงสถานการณ์ หลานเยาเยานำบรรดาผู้คนสำนักหงอีเข้าเหลือพวกเขาเวลานั้น เขาเห็นได้ชัด ทุกคนล้วนเคารพนับถือนางมาก ไม่กล้าขัดขืนสักน้อย“คำเดียว เอาใจ!”“เอาใจ?”“พวกเขาสั่งสอนพวกเราเป็นเด็ก พวกเราก็เอาใจทำเหมือนพวกเขาเป็นเด็ก ลองร้อยครั้งเห็นผลร้อยครั้ง” นี่คือในสามปีที่นางเป็นเจ้าสำนัก ปฏิบัติออกมาเป็นผลลัพธ์ยู่หลิวซูรู้สึกว่านางพูดจามีเหตุผลมาก แทบจะเอาสมุดเล็กๆออกมาจด“ยังมีไหมขอรับ? มีเรื่องที่ต้องระวังหรือไม่ขอรับ?”“มี ด้านในนี้มีว
