สูงกับควันหนาๆ :“พวกเขาตกอยู่ในนั้น เป็นโอกาสที่เหมาะแก่การลงมือ ไปสังหารพวกเขาให้ข้า”องครักษ์ทำมือเคารพทันที “ขอรับ!”เขาแฉลบตัวก็ต้องการพุ่งเข้าไปในหมอกควัน แต่ถูกหลานเยาเยาเอื้อมมือจับไว้นางทำท่าทางให้เงียบๆต่อองครักษ์ลับ จากนั้นหยิบของหนักอย่างหนึ่ง โยนเข้าไปในความน่ารำคาญเหล่านักฆ่ายังคิดว่า มีคนพุ่งเข้ามาในหมอกควันแล้ว ต้องการจะเอาพวกเขาทุกคนฆ่าทิ้ง เมื่อข้างกายมีลมพัดหญ้าขยับ จึงตัดสินใจลงมือก่อนจึงได้เปรียบวัตถุหนักพุ่งตรงไปที่หน้าของพวกเขาพอดี เขาสัมผัสได้ถึงแรงสังหารแล้ว เขาลงมือก่อนมีคนแรกลงมือ คนในหมอกควัน ทุกคนมีอันตรายในตัว ในไม่ช้าเสียงการฟาดฟันก็แว่วออกจากด้านในต่อจากนั้น หลานเยาเยาหาตำแหน่งที่เหมาะสม แล้วโยนระเบิดควันอีกสองสามอัน หมอกควันแผ่ขยายเป็นวงใหญ่มาก จนแทบจะครอบคลุมนักฆ่าส่วนใหญ่ไว้ด้าน39
ใน มีนักฆ่าบางคนอยากหลบหนี แต่จะเดินอย่างไรก็ออกไปไม่ได้ เมื่อชนโดนคน จึงฆ่าฟันกันทันทีพวกเย่แจ๋หยิ่งพาองค์ชายเก้าประเทศผึงไหลไม่กี่คน พุ่งฆ่าออกมาเป็นเส้นทางเลือด มาถึงข้างกายของหลานเยาเยา เห็นเหล่านักฆ่าฆ่าฟันกันเอง เย่แจ๋หยิ่งรีบออกคำสั่งอย่างรวดเร็วให้องครักษ์ลับที่ได้รับบาดเจ็บไม่มากนัก เฝ้าดูอยู่ข้างๆขอบหมอกควัน เพียงแค่มีนักฆ่าพุ่งออกมา ก็แกว่งดาบฆ่าตัดหัวพวกเขาคนไม่เยอะ แต่แต่ละคนล้วนสามารถแยกไปกั้นได้ทำหน้าที่ได้โดยลำพังแม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ แต่จำนวนคนก็ยังไม่พอ องค์
