ชายเก้าแห่งผึงไหลรีบรับสั่งให้องครักษ์ที่ยังมีชีวิตอยู่ไปช่วยเหลือทันที ตัวเองก็เข้าร่วมในนั้นหลานเยาเยาก็ไม่อยู่ว่างๆ มองส้งเย่นกุยแวบหนึ่ง ส้งเย่นกุยเข้าใจความหมายของนางทันที ทั้งสองคนเอายาผงออกมาจากในระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บพร้อมกัน โปรยไปทางด้านในหมอกควันหมอกควันจางไปแล้วก็รีบเพิ่มเติมทันทีจนกระทั่งระเบิดควันลูกสุดท้ายใช้หมดไป เหล่านักฆ่าก็ตายไปพอประมาณแล้ว ที่เหลือ หนีก็หนี พิการก็พิการ และมีที่คิดว่าภารกิจล้มเหลว กินยาพิษฆ่าตัวตายและมีนักฆ่าบางส่วน ฆ่าจนเลือดขึ้นหน้า รอกระทั่งหมอกควันจางไป ก็พุ่งสังหารพวกเขาต่อ คนสองฝ่ายฟาดฟันกันอีกครั้ง หลานเยาเยาเก็บดาบที่เปื้อนเลือดอันหนึ่ง ทายาผงเล็กน้อย ฟาดฟันสังหารกันกับนางฆ่าที่พุ่งเข้ามาหนึ่งดาบหนึ่งคน เพราะนักฆ่าจำนวนมาก ที่นางต้องการคือความรวดเร็ว และไม่ใช่การโจมตีหนึ่งครั้งเพื่อปลิดชีพอย่างปราดเปรียว ไม่ว่าจะแทงโดนจุดสำคัญ40
หรือไม่ เพียงแค่ผิวหนังได้รับบาดเจ็บ พวกเขาก็จะขยับตัวไม่ได้ในไม่ช้า ทำได้เพียงปล่อยให้คนฆ่าฟันโดยสรุป!ขณะที่บรรดาผู้คนสำนักหงอีมาถึง ที่เห็นก็คือสงครามดุเดือดกลิ่นอายเลือดคลุ้งไปทั่วฟ้า พวกเขาจัดการนักฆ่าที่เหลือให้สิ้นซากอย่างรวดเร็วพวกหลานเยาเยาถึงได้หายใจได้ในที่สุดนางมาถึงด้านหน้าของเย่แจ๋หยิ่ง เห็นคราบเลือดทั้งตัว ดาบยาวที่ถืออยู่ในมือ ยังมีเลือดหยด ในใจกังวล“ท่านเป็นอย่างไรบ้าง? ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือไ
