ควรมีแผ่กระจายออกมาโดยธรรมชาติ“ก็ทำเช่นนี้!”เขาก้มหน้ามองดูชุดของตัวเอง ร่างนี้แม้ว่าจะมีราศี แต่อำนาจไม่เพียงพอ ไม่ได้ต้องเปลี่ยนเป็นชุดมาตรฐานของเจ้าสำนักเมื่อคิดเช่นนี้ มือใหญ่ของเขาก็ตบโต๊ะ “พาข้าไปเปลี่ยนชุด ไประงับความเย่อหยิ่งของซ่างกวนหนานซู่”เพียงแค่การกระทำตอนยืนขึ้นมามากไป ทำให้《แก่นสารของวิชาพิษลวงตา》ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หินตกไปที่บนพื้น เขาเบิกตาโพลงทันที ราวกับว่าเวลาได้หยุดนิ่งลงฉับพลันแล้วดวงตาของผู้อาวุโสไม่กี่คนจ้องตรงไปที่หนังสือที่ตกอยู่บนพื้น แต่ละคนจ้องตาเขม็ง จากนั้นกลอกตาซ้ายขวา สบสายตากับผู้ที่อยู่ข้างๆ1351
ผู้อาวุโสสาม : ทำอย่าไร?ผู้อาวุโสห้า : แกล้งตาบอดสิ!ผู้อาวุโสเก้า : แบบนี้ไม่ได้หรอกล่ะมัง? เจ้าสำนักจะต้องสงสัยผู้อาวุโสสี่ : บอกว่ามีนักฆ่าพร้อมกัน แฉลบตัวไปพร้อมกันเป็นอย่างไร?ผู้อาวุโสหก : เจ้าเห็นเจ้าสำนักเป็นคนโง่ หรือว่าคิดว่าวิทยายุทธของเขาตอนนี้สังเกตไม่ได้ว่ารอบๆมีหรือไม่มีความผิดปกติ?ผู้อาวุโสรองเปล่งเสียงหึอย่างเย็นชาเสียงหนึ่ง รังเกียจความใช้ไม่ได้ของไม่กี่คนนี้เมื่อมือแก่ๆโบก ก็ตบไปบนหลังของผู้อาวุโสแปดโดยตรง……ผู้อาวุโสแปดยังไม่เห็นอย่างชัดเจนว่าที่พื้นคือหนังสืออะไร ทั้งคนก็พุ่งไปด้านหน้าโดยตรง ทำให้พุ่งไปโดนตำราเคล็ดลับวิทยายุทธที่ลํ้าค่าที่กองเป็นชั้นสูงๆ ส่วนใหญ่ร่วงตกกระจัดกระจายบนพื้น ทับ《แก่นสารของวิชาพิษลวงตา》ที่ตกบนพื้นด้วยการกระทำแ
