ในสำนักหงอีสถานที่ที่เจ้าสำนักอยู่ทั้งกว้างขวางทั้งเงียบสงบ สวยงามและสบาย ในศาลาแปดเหลี่ยมที่ทาด้วยสีแดง รอบๆถูกคลุมด้วยผ้าโปร่งสีฟ้าอ่อน ทั้งหมดมีผ้าโปร่งสามชั้นเคลื่อนไหวตามลมบนหินเรียบๆด้านนอกของศาลาแปดเหลี่ยม มีผู้เฒ่าผมขาวหนวดเคราสั้นผู้หนึ่งหมัดคํ้าศีรษะ ปากคาบก้านดอกไม้ดอกหนึ่ง กำลังนอนยกขาไขว่ห้างขึ้นในศาลา มีเงาร่างคนเคลื่อนไหว จากนั้นจึงเห็นมือข้างหนึ่งที่เรียวยาวยื่นออกมาจากด้านในผ้าโปร่ง โผล่ออกมานิดหน่อย สายตาเพียงพอที่จะสามารถเห็นโฉมหน้าทั้งหมดของผู้เฒ่าที่นั่งอยู่บนก้อนหินได้ชัดเจน หลังจากที่คนในศาลาเห็นว่าผู้เฒ่าหลับแล้วจริงๆ ก็ถอนมือกลับไปเงียบๆบนโต๊ะหนังสือคือตำราเคล็ดลับวิทยายุทธที่ลํ้าค่าที่กองเป็นชั้นสูงๆ ด้านข้างหนังสือ《เพลงบู๊》เล่มหนึ่งกางออกอยู่ ด้านในยังมีคำชี้แนะวิถีทางของวิทยายุทธและการเคลื่อนไหวด้วยมือใหญ่ที่เรียวยาวอยู่บน《เพลงบู๊》ปิดลงเบาๆจากนั้นหยิบหนังสืออีกเล่มหนึ่งจากใต้โต๊ะหิน : คู่มือวิชาพิษลวงตา แอบเปิดดูสองสามหน้าแรก ยังไม่ได้อ่านอย่างละเอียด เห็นเพียงความเคลื่อนไหวด้านหน้า คู่มือวิชาพิษลวงตาในมือถูกหยิบไปแล้ว จากนั้นก็ถูกมะแหงกในทันที“ท่าน ท่านเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่?”“หึ! ข้าก็ว่า! เจ้าสำนักทำไมท่านกลับตัวกลับใจตั้งใจศึกษาตำราเคล็ดลับวิทยายุทธที่ลํ้าค่าแล้วนะ? ที่แท้ก็หลอกข้าตาเฒ่าผู้นี้! ให้ดูให้ดีๆ คู่มือวิชาพิษลวงตา ไม่1341
เลวนี่! เก็บไปหลา
