“ได้ ซู่เอ๋อ เจ้าจะต้องมองดูข้าอย่างใกล้ชิดแล้ว หากเห็นข้าใช้กำลังภายในอีก เจ้าอยากทำอะไรก็ได้ทั้งหมด ข้าฟังเจ้าทั้งหมด”พูดจบ เย่แจ๋หยิ่งก้มหน้าหอมผมของนางทีหนึ่ง“ข้าจะเชื่อท่าน” เมื่อนึกถึงเรื่องเรื่องหนึ่ง ใบหน้าหลานเยาเยาเคร่งขรึมเล็กน้อย“ในลานบ้านซอยลึกวันก่อน ข้าเห็นเงาร่างคนสีม่วงเข้ม สงสัยว่าคนผู้นั้นคือท่านชายหยิ่งเจ้าของเรือเรือแห่งความสิ้นหวัง”“ความหมายของซู่เอ๋อคือหานแสเจ้าสำนักยิงจวนยมราชหน้าดำ?”ท่านชายหยิ่งเจ้าของเรือเรือแห่งความสิ้นหวังก็คือหานแสเจ้าสำนักยิงจวน คนรู้เรื่องนี้ไม่มาก แต่ขณะที่เขากับหลานเยาเยาอยู่ที่ชนเผ่าหยินไห่ก็ได้รู้“อืม จากที่ข้ารู้ หลังจากที่เรือแห่งความสิ้นหวังของหานแสถูกราชครูเทียนเวิงเผาทำลาย ร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัส หลังจากนั้นก็ถูกเคลื่อนย้ายไปในสำนักหงอีเพียงแค่ต้องการไปสำนักหงอีรอบหนึ่ง ก็จะรู้ต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวเย่แจ๋หยิ่งสงสัยเล็กน้อย“เจ้าเห็นเขาแล้ว เขาก็จะต้องเห็นเจ้าแล้วเป็นแน่ ตอนนั้นเจ้าจากไปคนเดียว ก็ไม่กลัวว่าเขาจะฆ่าเจ้า?”ท่าทางของหลานเยาเยาตอนนี้ก็ไม่ใช่ท่าทางในอดีต หานแสก็ไม่ใช่คนที่จะฆ่าคนบริสุทธิ์มั่วซั่วชนิดนั้น เขากระทำการตามใจ คิดต้องการฆ่าคนก็จะฆ่าทิ้งอย่างไม่คิดว่าจะต้องเสียอะไร“ข้ามีอาส้งนี่!”1334
จิตวิญญาณของส้งเย่นกุยและนางเชื่อมถึงกัน ยังสามารถใช้ระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บด้วยกันได้ เขาสามารถสัมผัสได้ว่านางปลอดภ
