หลบซ่อนในถํ้าที่ลึกลับนั่น ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ห้ามออกมา”“ถูกต้อง น้องสาวบุญธรรม เจ้าไม่สามารถทำเรื่องด้วยความรู้สึกส่วนตัวได้ โจรเหล่านั้นเทียบไม่ได้กับโจรอย่างพวกเรา พวกเขาอะไรก็ทำออกมาได้ทั้งหมด”ทั้งสองคนรู้ว่าน้องสาวบุญธรรมของตัวเองผู้นี้ อุดมการณ์กว้างใหญ่ ใช้ความรู้สึกกระทำการไม่ชอบพูดเหตุผล แต่พวกเขามองนางเป็นน้องสาวแท้ๆ ไม่หวังจะให้นางเกิดเรื่อง“พี่ชายบุญธรรมทั้งสอง ข้ารู้จักความหนักเบา พวกท่านรีบไปเถอะ!”มีเขาอยู่ไม่ต้องสงสัย ลูกพี่ทั้งสองรีบพาคนออกไปทันที รอพวกเขาไปไกลแล้วลูกพี่สามแววตาเปลี่ยนทันที จากนั้นทันทีเรียกคนมาหนึ่งคน“เจ้า รีบพาคนแก่คนอ่อนแอคนท้องเด็กเข้าไปซ่อนในภูเขาที่มั่น คนอื่นตามข้ามา”“ลูกพี่สาม?”“ข้าหวังไม่อยากให้ลูกพี่ทั้งสองไม่เกิดเรื่องมากกว่าพวกเจ้า ข้าคือลูกพี่สาม ลูกพี่สองท่านไม่อยู่ พวกเจ้าก็ต้องฟังข้า” คราวนี้ คนที่อยากโน้มน้าวนางเงียบแล้วเรื่องราวไม่สามารถล่าช้าได้ ลูกพี่สามกล่าวต่ออีก : “ไปสี่ห้าคน ดันหน้าไม้ภูเขาไม่กี่แท่นที่ข้าศึกษาออกมาได้ไม่กี่วันก่อนออกมา”“ขอรับ!”ต่อจากนั้น บรรดาผู้คนก็แยกกันร่วมมือทำงาน พวกเขาฝึกฝนอย่างดี เหมือนดั่งฝึกซ้อมทหารมาก่อน1305
หลานเยาเยาทางนี้พวกเขาเพิ่งถึงกลางภูเขา ก็ได้กลิ่นคาวเลือดรุนแรง ยังพบว่ากลไกหลายอันถูกทำลายอีก ยังมีศพของโจรบางคนตายภายใต้กลไกใบหน้าของหลานเยาเยาเผยให้เห็นความร้อนใจ“โจรเหล่านั้นบุกโจมตีภูเขา
