วจากไป“รอพวกเขาจากไป เย่แจ๋หยิ่งหันไปมองหลานเยาเยา “คราวนี้วางใจแล้ว?”หลานเยาเยาพยักหน้าอึ้งๆ เช่นนี้ก็ตอบตกลงแล้ว? มักจะรู้สึกว่าผิดปกติเล็กน้อยแต่นางยังไม่ถามออกมา“ท่านรอข้าเปิดปากพูดอยู่ใช่หรือไม่?”“เข้าใจถูกต้อง!”“……” เย่แจ๋หยิ่งผู้นี้ไม่เพียงทำอะไรไม่ได้ ยังจะใจดำอีก“ซู่เอ๋อ เจ้าติดค้างนํ้าใจของข้าอย่างหนึ่ง ข้าอยากให้เจ้าคืนเดี๋ยวนี้” เย่แจ๋หยิ่งสีหน้าจริงจัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม ราวกับว่าคำพูดที่เขาต้องการจะพูดต่อจากนี้จริงจังเป็นที่สุด“ได้ พวกเราเดินไปพลางพูดไปพลาง” ค้างหนี้ชำระหนี้ ติดค้างนํ้าใจคืนนํ้าใจ แต่ว่านางยังคงไม่วางใจโจรของหมู่บ้านเหมยฮัว ที่สำคัญที่สุดก็คือ แปลกใจว่าใครคือคน1307
ของนางในหมู่บ้านเหมยฮัว ด้วยเหตุนี้คิดไม่ถึงว่าเย่แจ๋หยิ่งจะออกการเรียกร้องความปรารถนาที่มากเกินไปใครจะรู้ คำพูดคำจาที่ทำให้คนตลึงไม่สิ้นสุด“ข้าอยาก……จูบเจ้า”เมื่อคำพูดสิ้นสุด ร่างกายที่สวมชุดผู้ชาย หลานเยาเยาคุณชายผิวขาวดั่งหิมะอรชรอ้อนแอ้นล้มหน้าทิ่มโคลนโดยตรง
1308
