รอพวกเขาที่ประตู เมื่อเห็นเจ้านายของตัวเองมา ยังไม่รอให้หลานเยาเยาถาม จื่อซีก็บอกที่มาที่ไปอย่างกระจ่างแจ้งก่อนแล้ววันนี้ คนตระกูลใหญ่ในห้องคนไข้เกิดอาการไม่พอใจ บอกว่าอาหารจืดชืดไร้รสชาติ อยากกินอาหารอันโอชะ จากนั้นก็กระทำแบบนี้ สุดท้ายก็คิดถึงผู้หญิงแล้วฮูหยินภรรยารองในจวน แม้จะมาเยี่ยมเขา แต่ก็อยู่ห่างไกลมาก ไม่กล้าเข้าใกล้เขา ยังอ้างช่วงระยะการรักษาไม่สามารถเข้าห้องได้เป็นเหตุผล ปฏิเสธที่จะมีความสุขกับเขาหลังจากฟังจบหลานเยาเยาขมวดคิ้วอีกคนที่ทำให้คนไม่วางใจด้วยเหตุนี้ นางให้คนพาภรรยาน้อยใหญ่ของคนตระกูลใหญ่ อีกทั้งเชิญคนทั้งหมดที่ได้มาเยี่ยมคนตระกูลใหญ่ที่โรงหมอเข้ามา1235
ถามทีละคนแรกเริ่มพวกเขาปิดปากไม่พูด สีหน้าท่าทีแต่ละคนไม่ได้ทำอะไรผิดหลานเยาเยายืนด้านหน้าพวกเขาทั้งกลุ่ม เดินกลับไปกลับมาเวลาแบบนี้ เดิมทีบนร่างของนางก็มีกลิ่นอายเย่อหยิ่งบีบคั้นคน สีหน้าก็เย็นชาค่อนข้างหมองหม่น ยิ่งบวกกับอ๋องเย่ที่นั่งอยู่ด้านข้างเหมือนยมราช เย็นยะเยือกจนทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนว่าตกลงไปในถํ้านํ้าแข็งเช่นนั้นสีหน้าท่าทางที่เหมือนไม่ได้ทำผิดของพวกเขา ค่อยๆเปลี่ยนเป็นซีดขาวหลานเยาเยายืนอยู่ด้านหน้าผู้หนึ่งในนั้น คนนั้นเป็นเพื่อนเสเพลผู้หนึ่งของคนตระกูลใหญ่โต เดิมเขาก็ขี้ขลาด ตอนนี้คุณชายซ่างกวนอยู่ด้านหน้าเขา ใจของเขาสั่นขึ้นมาทันที“ไม่พูดใช่ไหม? ได้ ข้าจะบอกพวกเจ้า แม้ว่าพิษของเขาถอนไปพอประมาณแ
